I SA/Kr 1102/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant st. sekretarz sąd: Renata Furgalska-Pazdan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi skargę oddala

Decyzją z dnia 14 maja 2018r., nr [...] Burmistrz Gminy K. określił A. Ż. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od dnia 1 stycznia 2017 r. w wysokości [...] zł. miesięcznie oraz stwierdził wygaśnięcie z dniem 31 grudnia 2016 r. decyzji z dnia 28 sierpnia 2014 r., nr [...] W jej uzasadnieniu organ wskazał, że A. Ż. jest osobą władającą nieruchomością położą w N. , ul. [...], a także powołał się na art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, którego treść uzasadniała wydanie przedmiotowej decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji A. Ż. wskazał, iż z uwagi na swoją sytuację osobistą, w szczególności z uwagi na postawanie bez pracy od roku 1992 nie jest w stanie uiszczać opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wysokości [...] zł. miesięcznie określonej w decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia 4 lipca 2018 r. Nr [...], działając na podstawie art. 6o ust. 1 oraz art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t. j. Dz.U. z 2017r., poz. 1289) oraz uchwały Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenie wysokości stawki opłaty, uchwały Rady Miejskiej Krzeszowice nr XXIII/234/2016 z dnia 4 sierpnia 2016 roku, zmieniającej uchwałę Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty w zw. z art. 207 § 1 oraz art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 800) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że obowiązek ponoszenia opłaty wynika ze treści wskazanych wyżej przepisów ustawy z dnia 13 września 1996 r., a jej wysokość jest zgodna z treścią uchwały Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenie wysokości stawki opłaty oraz uchwały Rady Miejskiej Krzeszowice nr XXIII/234/2016 z dnia 4 sierpnia 2016 roku, zmieniającej uchwałę Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty. Kolegium podkreśliło, iż okoliczności wskazane w odwołaniu mogą być przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o zastosowanie ulgi w uiszczaniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określonej decyzją Burmistrza Gminy K. z dnia 14 maja 2018r., nr [...], o ile odwołujący się złoży stosowny wniosek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. Ż. wniósł o uchylenie powyższej decyzji SKO w K., jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazał, że od dnia 1 marca 1992 r. pozostaje bez pracy w zawodzie nauczyciela w.f. z winy polskich władz administracyjnych i oświatowych, a od dnia 23 maja 1993 r. pozostaje bez dochodów. Zd. skarżącego decyzje naruszają art. 160 § 1 K.k. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko uprzednio wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. : Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Kontrolując zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w oparciu o wyżej wskazane reguły, Sąd uznał, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 6c ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj.Dz.U. z 2017 r. poz. 1289 ze zm.) gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy [ust. 1), przy czym rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (ust.2). Art. 6h cyt. ustawy stanowi, że właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Art. 6i ustawy określa, że obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje: w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec; w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 2 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne. Wybór metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz określenie stawki opłaty następuje w drodze uchwały rady gminy [art. 6k ust. 1 pkt 1 ustawy). W okolicznościach nin. sprawy wysokość opłaty została ustalona w uchwale Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty oraz uchwale Rady Miejskiej Krzeszowice nr XXIII/234/2016 z dnia 4 sierpnia 2016 r., zmieniającej uchwałę Rady Miejskiej Krzeszowice nr VI/51/2015 z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki opłaty. Tu należy wskazać, że z powołanych wyżej przepisów ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wynika, iż wysokość opłaty określana jest w uchwale rady gminy, a obowiązek uiszczenia opłaty w przypadku nieruchomości, na której zamieszkuje mieszkaniec powstaje za każdy miesiąc zamieszkiwania na nieruchomości i nie jest uzależniony od przekazania przez mieszkańca odpadów komunalnych (w przeciwieństwie do nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, odnośnie których obowiązek uiszczenia opłaty powstaje dopiero w sytuacji powstania na nieruchomości takich odpadów). Pobieranie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zatem czynnością mieszczącą się w sferze publicznoprawnej, w wykonywaniu której gmina występuje w roli organu władzy publicznej. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publicznoprawny i jest oderwana od faktycznej ilości wytwarzanych i odbieranych przez gminę odpadów., Ustawodawca, w art. 6i ust. 1 pkt 1 ustawy ustanowił bowiem domniemanie, że na zamieszkałych nieruchomościach powstają odpady, co jest zgodne z logiką i doświadczeniem życiowym , a podmioty zobowiązane do uiszczenia opłaty nie mają swobody kształtowania treści stosunku prawnego, w szczególności wysokości opłaty, ewentualnego jej obniżenia lub odstąpienia od jej pobrania. Elementy te określa bowiem ustawa oraz akt prawa miejscowego w zakresie wskazanym w ustawie. W skardze, tak jak poprzednio w odwołaniu, skarżący nie kwestionuje obowiązku ponoszenia opłaty, ale wskazuje jedynie, że z uwagi na swoją sytuację osobistą, w szczególności pozostawanie bez pracy od roku 1992, nie jest w stanie uiszczać opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wysokości [...] zł. miesięcznie, określonej decyzją Burmistrza Gminy K. z dnia 14 maja 2018r., nr [...], ale te okoliczności nie mogą zostać wzięte pod uwagę w sprawie, której przedmiotem jest określenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak sprawa niniejsza. Natomiast za organami należy wskazać, że mogą zostać wzięte pod uwagę w przypadku złożenia przez skarżącego wniosku o zastosowanie ulgi w uiszczaniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z uwagi na trudną sytuację i pozostawanie bez środków do życia. Mając na uwadze przytoczone wyżej względy na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę jako nieuzasadnioną oddalił.