I SA/Ke 78/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk – Stępniak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 11 grudnia 2023 r. znak: [...] postanawia: odrzucić skargę.

Sygn. akt I SA/Ke [...] UZASADNIENIE H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 11 grudnia 2023 r. znak: SKO.PO/41/9029/999/2023. W treści wyżej opisanego pisma SKO w Kielcach, działając na podstawie art. 171 § 2a Ordynacji podatkowej zawiadomiło H. K., że wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, zawarty w jego piśmie z dnia 13 listopada 2023 r. powinien być skierowany – zgodnie z właściwością rzeczową – do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., natomiast podanie o umorzenie zaległości podatkowej należy wnieść do Burmistrza Miasta i Gminy S.. Jednocześnie organ pouczył o treści art. 66 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. I tak na podstawie art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przepis art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W realiach sprawy H. K. skierował do organu pismo z dnia 13 listopada 2023 r., w którym sformułował kilka żądań. Zgodnie z treścią art. 171 § 2a Ordynacji podatkowej jeżeli podanie dotyczy kilku spraw, w tym spraw niepodlegających załatwieniu przez organy podatkowe, organ podatkowy, do którego wniesiono podanie, zawiadamia wnoszącego, że w tych sprawach powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, informując go o treści art. 66 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W zaskarżonym przez H. K. piśmie z 11 grudnia 2023 r. znak: SKO.PO/41/9029/999/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, działając na podstawie w/w przepisu, poinformowało H. K., że wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, zawarty w jego piśmie z dnia 13 listopada 2023 r. powinien być skierowany – zgodnie z właściwością rzeczową – do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., natomiast podanie o umorzenie zaległości podatkowej należy wnieść do Burmistrza Miasta i Gminy S.. Mając na uwadze brzmienie cytowanych wyżej przepisów ustawy p.p.s.a. stwierdzić należy, że zaskarżone pismo organu z 11 grudnia 2023 r. nie należy do katalogu spraw wymienionych ani w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 ani w art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. Nie jest ani decyzją, ani zaskarżalnym postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym. Nie stanowi ono ani żadnego aktu, ani też czynności wymienionych w cytowanym przepisie, ponieważ nie dotyczy żadnych uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zostało też wydane w trybie, o którym mowa w art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a. Zostało przesłane stronie w wykonaniu obowiązku nałożonego art. 171 § 2a Ordynacji podatkowej, w celach informacyjnych. W konsekwencji uznać należy, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna. To zaś powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. należało ją odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł w sentencji postanowienia.