I SA/Ke 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 1 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2016 r. postanawia odrzucić skargę.

M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II, III, IV kwartał 2016 r. W skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie 17 stycznia 2022 r. W wyznaczonym terminie, tj. do 24 stycznia 2022 r., skarżący nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 215 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019 poz. 2325), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z art. 230 § 2 ustawy p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 ustawy p.p.s.a.). Braki formalne pism strony, w tym skargi, skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie uzupełnił tego braku. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.