I SA/Ke 568/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Ś. na uchwałę Rady Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...]w przedmiocie taryfy za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych postanawia: umorzyć postępowanie.

Wojewody Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na uchwałę Rady Miasta S. z [...] r. Nr [...] w przedmiocie taryfy za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych. Na rozprawie 27 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wydał wyroku sygn. akt I SA/Ke 131/17, którym stwierdził nieważność ww. uchwały Rady Miasta S.. Postanowieniem z 20 czerwca 2017 r. starszy referendarz sądowy stwierdził, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 131/17 jest prawomocny od 13 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "ustawa p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku następują zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia uzasadniające umorzenie postępowania muszą być przeszkodami o charakterze trwałym, powodującym niemożność dalszego toku postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała Rady Miasta S.z [...] r. Nr [...], wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 kwietnia 2017 r. I SA/Ke 131/17. Zaskarżony akt pozbawiony zatem został bytu prawnego. To powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie I SA/Ke 568/17 i konieczność jego umorzenia. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.