I SA/Ke 554/17

Dnia 11 października 2017 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi K. S. na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. ustanowić dla strony skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..

W sprawie ze skargi na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty K.S.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W złożonym wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym i nie posiada majątku. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wskazuje opłaty w wysokości 900,00 zł. Skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ustawą "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Uwzględniając trudną sytuację przedstawioną przez skarżącego w złożonym wniosku, jak również informacje zawarte w aktach administracyjnych, dotyczące niepełnosprawności skarżącego w stopniu umiarkowanym, jego niezdolność do pracy, korzystania z pomocy społecznej oraz fakt, że mieszka z rodziną uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.