I SA/Ke 528/17

Dnia 3 sierpnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości Zakładów Wyrobów Kamionkowych M. S.A. w S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości Zakładów Wyrobów Kamionkowych M. S.A. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2014 p o s t a n a w i a oddalić wniosek.

Syndyk masy upadłości Zakładów Wyrobów Kamionkowych M. S.A. w S. 25 lipca 2017 r. (data nadania) złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.z [...]. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2014. Wniosek złożony na urzędowym formularzu Syndyk uzasadnia wysokością opłaty sądowej, która w jego ocenie z uwagi na wartość przedmiotu sporu będzie wysoka, a w związku z toczącym się postępowaniem upadłościowym skarżący nie dysponuje tak dużymi rezerwami środków finansowych. Syndyk wskazał wysokość kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych w kwocie 7 000 000,00 zł, wartość środków trwałych (według bilansu za ostatni rok) w kwocie 1 611 465,98 zł oraz stratę za ostatni rok obrotowy według bilansu w kwocie 257 780,70 zł. Wykazał stan rachunków bankowego strony skarżącej na dzień złożenia wniosku w kwocie – 484 505,59 zł. Ponadto Syndyk wskazał zobowiązania w kwocie 8 746 055,43 zł, koszty/wydatki w kwocie 7.098.722,12zł, przychody w kwocie 7 627 514,31 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) dalej ustawa p.p.s.a. ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego strony ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym miejscu należy zauważyć, iż przywołany przepis stanowi odstępstwo od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości obowiązującej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zatem jego stosowanie może mieć miejsce jedynie w takich sytuacjach, kiedy uzasadnione jest zapewnienie stronie skarżącej będącej osobą prawną – prawa do sądu pod warunkiem, iż ta wykaże, tj. udowodni w sposób wystarczająco przekonujący istnienie okoliczności uzasadniających zwolnienie jej z obowiązku uiszczania należnych w sprawie kosztów sądowych. Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Na obecnym etapie postępowanie sądowego konieczne koszty sądowe ograniczają się do uiszczenie wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej, który stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w niniejszej sprawie winien wynieść kwotę 2 537 zł (łączna kwota wpisów od trzech wniesionych skarg kasacyjnych – 7.685 zł). W tym miejscu należy zatem skonstatować, że fakt posiadania przez spółkę na rachunkach bankowych środków pieniężnych w łącznej wysokości 484 505,59 zł tj. w kwocie wielokrotnie przekraczającej wysokość wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej (jak również łącznie wpisów od trzech skarg kasacyjnych), uniemożliwia przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Powyższe wskazuje bowiem, że podmiot skarżący dysponuje środkami pieniężnymi, których wysokość znacznie przewyższa wysokość kosztów sądowych sprowadzających się obecnie do wpisu od złożonej skargi kasacyjnej, tym samym nie można stwierdzić, że nie posiada on dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, § 4, art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a.