I SA/Ke 525/17

Dnia 20 października 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego p o s t a n a w i a zwolnić A.Z. od kosztów sądowych.

A. Z. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonym wniosku skarżący wskazuje, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z B. K. (związek nieformalny). Jako posiadany majątek skarżący wykazuje dom wielkości ok. 80m² wartości ok. 50 tys. zł oraz gospodarstwo rolne wielkości 3,59 ha wraz z zabudowaniami gospodarczymi, sprzętem rolniczym oraz inwentarzem żywym. Skarżący oświadcza, że w 2017 r. uzyskał dochód w kwocie 2.015 zł z tytułu sprzedaży truskawek. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazuje pożyczki zaciągnięte u znajomych na łączną kwotę ponad 11 tys. zł, opał 1554 zł, energia elektryczna 800 zł, podatek rolny 520 zł, odbiór nieczystości 420 zł, ubezpieczenia 750 zł, składki KRUS kwartalnie 786 zł, gaz 500 zł, koszt kombajnu i prasy 500 zł oraz wydatki na życie. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącego w złożonym wniosku, przede wszystkim niski dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz relatywnie wskazane zadłużenie uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) orzeczono jak w sentencji.