I SA/Ke 495/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić P. G. kwotę 2.000 (dwa tysiące) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

P. G. reprezentowany przez doradcę podatkowego L. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. Załączono do niej pełnomocnictwo ogólne sporządzone na podstawie art. 138d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.). W treści tego dokumentu P. G. oświadczył, że zgłasza pełnomocnictwo ogólne pełnomocnikowi doradcy podatkowemu L. L.. Pismem z 30 sierpnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach poinformował stronę skarżącą, że załączony do skargi dokument pełnomocnictwa sporządzony został na podstawie art. 138d Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym pełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. W związku z tym Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd wezwał skarżącego także do podania numeru PESEL. Wezwanie doręczono skarżącemu 14 września 2021 r. W terminie do dokonania tych czynności, czyli do 21 września 2021 r., skarżący nie złożył dokumentu pełnomocnictwa ani nie podał numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 36 p.p.s.a., pełnomocnictwo może być: ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw lub do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Załączone do skargi pełnomocnictwo nie spełniało wymogów pozwalających uwzględnić je w niniejszym postępowaniu. Jak wynika z jego treści, zostało ono udzielone tylko w zakresie działania przed organem podatkowym. W postępowaniu przed sądem administracyjnym nie można natomiast uznać za skuteczne złożenie takiego dokumentu. Uprawnia ono do działania w imieniu skarżącego jedynie przed organami podatkowymi, nie dając podstaw do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym. Innymi słowy, brak wymienienia w nim wprost umocowania do działania pełnomocnika przed sądem administracyjnym powoduje, iż nie można uznać, że pełnomocnik jest właściwie umocowany do złożenia skargi. Skarżący, pomimo wezwania do przedłożenia prawidłowo sporządzonego dokumentu - pełnomocnictwa do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, nie uczynił tego. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b/ p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Skarżący, mimo wezwania, nie podał tego numeru. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brak złożenia dokumentu pełnomocnictwa i podania numeru PESEL spowodowały odrzucenie skargi, stosownie do treści powołanego przepisu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu Sąd w punkcie 2 sentencji postanowienia orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.