I SA/Ke 389/16

Dnia 5 kwietnia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata A. J.-D. kwotę 1.107,00 (jeden tysiąc sto siedem) złotych, w tym 207,00 (dwieście siedem) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 20 października 2016 r. oddalił skargę R. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. Pełnomocnik skarżącego ustanowiona w ramach prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 8 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 389/16 - adwokat A. J.-D. złożyła pismem z 26 stycznia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie pełnomocnik wniosła o zasądzenie według norm przepisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, oświadczając, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1714) powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 4 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Niniejsza sprawa dotyczy zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r., a wartość przedmiotu sporu stanowi kwotę 9.547,00 zł, zatem stawka w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, obliczana jest na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 8 pkt 4. Pełnomocnik ustanowiona z urzędu przystąpiła do sprawy na etapie postępowania w drugiej instancji, sporządziła i przedłożyła Sądowi opinię prawną o stwierdzeniu braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 3 rozporządzenia, w opinii wniosła o zasądzenie według norm przepisanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, oświadczając, że opłaty z tytułu udzielonej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części. Kwota wynagrodzenia określona na podstawie wyżej cytowanych § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 8 pkt 4 rozporządzenia wyniosła 900 zł. Wynagrodzenie to po podwyższeniu o 23% podatku VAT, czyli o kwotę 207,00zł, należało ustalić na kwotę 1.107,00 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.