I SA/Ke 370/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z (...) nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany sposobu zabezpieczenia postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. C. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2019.2325 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a.", skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. A. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z (...) nr (...) w przedmiocie odmowy zmiany sposobu zabezpieczenia, nie uiszczając wpisu od skargi oraz nie podając numeru PESEL. W związku z powyższym został wezwany do dokonania tych czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, po rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka została doręczona ustanowionemu w sprawie profesjonalnemu pełnomocnikowi 10 października 2019 r. W zakreślonym terminie, tj. do 17 października 2019 r. skarżący uiścił wpis od skargi, nie podał natomiast numeru PESEL. W dniu 31 października 2019 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Prawomocnym postanowieniem z 14 listopada 2019 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zwrot wpisu w pkt 2 uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.