I SA/Ke 349/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.) Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. i K.K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Marii Grabowskiej i Magdaleny Chraniuk-Stępniak oraz asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszki Banach w sprawie ze skargi J.K. i K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2017 postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Marii Grabowskiej i Magdaleny Chraniuk-Stępniak oraz asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszki Banach od orzekania w sprawie sygn. akt I SA/Ke 349/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 349/17 oddalił wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Mirosława Surmy od orzekania w sprawie sygn. akt I SA/Ke 349/17. Postanowienie zostało wydane w składzie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Marii Grabowskiej i Magdaleny Chraniuk-Stępniak oraz asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszki Banach. J. K. i K. K. złożyli zażalenie na to postanowienie, zawierając w nim wniosek o wyłączenie sędziów, którzy wydali powyższe postanowienie. Zarzucili sędziom stronniczość w sprawie. Wyjaśnili, że sędziowie zajmował się tą sprawą od roku 2007. W dniu 22 sierpnia 2017 r. Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak i Asesor WSA Agnieszka Banach, oraz w dniu 28 sierpnia 2017 r. Sędzia WSA Maria Grabowska złożyły oświadczenia, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej ,,ustawą p.p.s.a.", ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w rozpoznawanej sprawie (art. 19 ustawy p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 19 ustawy p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 § 1 ustawy p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Przepis art. 18 § 1 pkt 6a ustawy p.p.s.a. stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z obaw co do jego osoby. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, jak też orzekającego w danej jednostce organizacyjnej, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku (por. postanowienie NSA z 15 września 2008 r., sygn. II FZ 397/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że wnioskodawca powinien wskazać okoliczności w postaci konkretnych faktów, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego nie może być jedynie twierdzenie skarżących, że dany sędzia wykazuje stronniczość - konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to określonych enumeratywnie w art. 18 ustawy p.p.s.a. czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności sędziego. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić oraz być uzasadniona, co się wiąże z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zarzuty strony skarżącej oparte są na potencjalnym braku bezstronności sędziów WSA w Kielcach Marii Grabowskiej i Magdaleny Chraniuk-Stępniak oraz asesora WSA w Kielcach Agnieszki Banach w niniejszym postępowaniu, który skarżący wiążą z okolicznością wydania przez tych sędziów i asesora postanowienia z 28 lipca 2017 r. oraz okolicznością orzekania w sprawach skarżących od roku 2007. Wyjaśnić należy, że w wydaniu wyroków w sprawach J.K. i K.K. od 2007 r. brała udział Sędzia WSA Maria Grabowska objęta wnioskiem skarżących, jednakże sprawy te nie mają żadnego związku z niniejszym postępowaniem, zatem zdaniem Sądu, nie zachodzi żadna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności przy orzekaniu w przedmiotowej sprawie. Natomiast wbrew twierdzeniu skarżących, Sędzia WSA w Kielcach Magdalena Chraniuk-Stępniak oraz Asesor WSA w Kielcach Agnieszka Banach nie orzekały w innych wcześniejszych sprawach skarżących. Ponad tę okoliczność, że sędziowie są stronniczy, skarżący nie podali żadnego innego konkretnego faktu mogącego uzasadniać wątpliwość co do bezstronności sędziów i asesora. Tymczasem jak wyżej podniesiono, okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi wystąpić faktycznie i być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Skarżący tego nie uczynili. Podsumowując, skarżący nie uprawdopodobnili przyczyny wyłączenia sędziów i asesora. Stosowne wyjaśnienia potwierdzające brak podstaw do wyłączenia złożyli też objęci wnioskiem Sędziowie i Asesor. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.