I SA/Ke 313/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Dyrektor Izby Celnej w K. (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K.) decyzją z [..] r. znak: [...] odmówił K. S. i W. S. stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] znak: [...]. Decyzja Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. została doręczona na wskazany przez K.S. adres 7 września 2016 r. (karta 28 akt administracyjnych). W dniu 26 lipca 2018 r. (data nadania) K.S.wniósł skargę od powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku K.S. wskazał, że 19 lipca 2018 r. podczas rozprawy przed WSA w Kielcach w sprawie sygn. akt I SA/Ke 161/18 dowiedział się o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. znak: [...] Oświadczył, że nigdy decyzja taka nie została mu doręczona, tym samym został pozbawiony możliwości złożenia skargi na to rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej: p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z regulacją art. 87 § 1, 2, 3 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z treścią art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. 1 p.p.a.a). Z akt sprawy administracyjnej wynika, że decyzja organu została doręczona na wskazany przez K. S. adres 7 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 28 akt administracyjnych), zatem termin do jej zaskarżenia upłynął 7 października 2016 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K.S. skierował do Sądu, 26 lipca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tj. po upływie ponad roku od uchybionego terminu. Wyjaśnić należy, że przepis art. 87 § 5 p.p.s.a. zaostrza warunki przywrócenia terminu, uzależniając możliwość merytorycznego rozpoznania wniosku, z uwagi na złożenie go po upływie roku od uchybienia terminowi, od wypadków wyjątkowych. Ich niezaistnienie skutkuje odrzuceniem wniosku jako niedopuszczalnego. Przez "wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwia stronie dokonanie czynności w normalnym terminie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpił wyjątkowy przypadek, o jakim mowa w ww. przepisie. Wskazana przez skarżącego przyczyna, dla której nie złożył skargi, nie może przemawiać za zaistnieniem "wyjątkowego przypadku". Z wniosku skarżącego nie wynika, aby wystąpiły nadzwyczajne przeszkody uniemożliwiające złożenie wcześniej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Okoliczności takich, przy uwzględnieniu długości uchybionego terminu, nie stanowi argumentacja przedstawiona przez skarżącego dotycząca braku doręczenia decyzji administracyjnej. Nie można zatem stwierdzić aby wystąpił wyjątkowy przypadek, o którym mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.