I SA/Ke 288/18

Dnia 7 września 2018 roku POSTANOWIENIE Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E. C. i W. C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia: zwolnić E. C. i W. C.od kosztów sądowych.

E. C.i W.C. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego w złożonym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący są chorzy, bez pracy, nie posiadają środków na zapłacenie podatku. Jako posiadany majątek wykazali dom wielkości 125 m² (niewykończony). Oświadczyli, że bieżących opłat dokonuje ojciec H. C. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie okoliczności przedstawione przez stronę skarżącą w złożonym wniosku, przede wszystkim brak dochodów uznano, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych zatem ich wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) orzeczono jak w sentencji.