I SA/Ke 250/18

Dnia 10 września 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. K. na pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. znak: [...] p o s t a n a w i a 1. zwolnić H.K. od kosztów sądowych. 2. ustanowić dla H.K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K..

Postanowieniem z 1 sierpnia 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 250/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę H. K. na pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K z [...] r. nr [...]. W dniu 27 sierpnia 2018 r. (data nadania) H.K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym wniosku wskazał, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek wskazał dom zajęty przez komornika oraz nieruchomość rolną wielkości 48a. Wskazał, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 770 zł netto miesięcznie. Jako zobowiązania i stałe miesięczne wydatki wskazał kary w sądach oraz długi w podatkach. Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza przedstawionej sytuacji materialnej strony skarżącej wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu skarżącego. W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa skarżącego nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.