I SA/Ke 242/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.) Asesor WSA Andrzej Mącznik Protokolant Starszy inspektor sądowy Celestyna Niedziela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kielce - Wschód w Kielcach na uchwałę Rady Miejskiej w Daleszycach z dnia 29 kwietnia 2021 r. nr XLIII/367/2021 w sprawie zmian do Regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Miasta i Gminy Daleszyce stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie § 9 ust. 8.

Uchwałą z 11 maja 2021 r. Nr XLIII/367/2021, podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2018 r. poz. 994 ze zm.), dalej: "u.s.g." oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz.U. 2018 r., poz. 1152 ze zm.) dalej: ustawy, Rada Miejska w Daleszycach w § 1 przyjęła zmiany w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków obowiązującym na terenie Miasta i Gminy Daleszyce, przyjętego uchwałą Nr II/17/2018 z 29 listopada 2018 r. Uchwalono, że § 9 ust. 8 regulaminu otrzymuje brzmienie: "Protokół końcowy stanowi potwierdzenie prawidłowości wykonania przyłącza i jego podpisanie przez strony upoważnia podmiot, którego nieruchomość została przyłączona do sieci, do złożenia pisemnego wniosku o zawarcie umowy." Prokurator Rejonowy Kielce-Wschód w Kielcach zaskarżył uchwałę w części, tj. w zakresie § 1 regulaminu dotyczącego zmiany § 9 ust. 8 regulaminu. Zarzucił obrazę art. 19 ust. 5 ustawy w zw. z art. 7 i 87 oraz 94 Konstytucji RP, stanowiącą istotne naruszenie prawa, poprzez to, że w zakresie 1 dotyczącego zmiany § 9 ust. 8 regulaminu rada gminy przekroczyła delegację ustawową w zakresie tego, co winien zawierać regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków wynikającą z ustawy. Wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części. W uzasadnieniu skargi zarzucił, że zakwestionowany zapis stanowi przekroczenie delegacji ustawowej wynikającej z art. 19 ust. 5 ustawy. Ustawa w art. 6 ust. 2 wprowadza jako warunek zawarcia umowy o zaopatrzenie, wyłącznie istnienie fizycznego przyłączenia do sieci oraz złożenie pisemnego wniosku o zawarcie umowy. Ustawodawca nie sformułował żadnych dodatkowych obowiązków dokumentacyjnych wobec wnioskodawcy, wykluczając tym samym możliwość wprowadzenia takich dodatkowych warunków zawarcia umowy w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości. Podniesione w skardze przez prokuratora zarzuty uznał za nieuzasadnione. Wskazał, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie pozytywnie zaopiniowało projekt regulaminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej ,,p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym uwzględniając skargę na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Na uwzględnienie zasługuje zarzut skargi dotyczący § 1 zaskarżonej uchwały zmieniający przepis § 9 ust. 8 regulaminu. W ocenie Sądu, wskazany zmieniony zapis stanowi przekroczenie delegacji ustawowej wynikającej z art. 19 ust. 5 pkt 2 ustawy, a przez to nie mógł znaleźć się w regulaminie. Stosownie do ww. przepisu ustawy, regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków określa prawa i obowiązki przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego oraz odbiorców usług, w tym warunki i tryb zawierania umów z odbiorcami usług. Z art. 6 ust. 2 ustawy wynika, że przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane do zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzenie ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Skoro przepis art. 6 ust. 2 ustawy zobowiązuje przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne do zawarcia umowy o zaopatrzeniu w wodę lub odprowadzaniu ścieków z osobą, której nieruchomość została przyłączona do sieci i która wystąpiła z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy, to przedsiębiorstwo to - dostawca usług - nie może uzależniać zawarcia umowy od warunków nieprzewidzianych w tym przepisie. W kwestionowanym zapisie regulaminu organ postawił dodatkowy warunek nieprzewidziany w art. 6 ust. 2 ustawy, podczas gdy ustawodawca nie sformułował żadnych dodatkowych obowiązków dokumentacyjnych wobec wnioskodawcy, wykluczając tym samym konieczność posiadania protokołu końcowego stanowiącego potwierdzenie prawidłowości wykonania przyłącza i jego podpisania przez strony. Wystarczy jedynie stwierdzenie istnienia fizycznego przyłącza nieruchomości do sieci i wystąpienie z pisemnym wnioskiem o zawarcie umowy. Odnosząc się do argumentów odpowiedzi na skargę, w których organ powołał się na pozytywna opinię Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, wymaga wyjaśnienia, że opinia organu regulacyjnego ma jedynie charakter opiniotwórczy, a nie wiążący. Stanowi ona wymóg formalny pozwalający radzie gminy na uchwalenie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Nie ma ona charakteru wiążącego dla rady gminy przy podejmowaniu ostatecznej uchwały (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lipca 2020 r. II OSK 536/20, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 4 grudnia 2019 r. I SA/Op 362/19, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 27 marca 2019 r. II SA/Po 1069/18, dostępne na www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części, tj. w zakresie § 9 ust. 8.