I SA/Ke 227/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu 19 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na pismo Inne z 20 marca 2026 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do przedłożenia dokumentów postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie według właściwości.

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl § 1 pkt 4˛ rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2024 r. poz. 785) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach jest właściwy dla obszaru województwa świętokrzyskiego, natomiast zgodnie z pkt 13 właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie wezwania do przedłożenia dokumentów, które zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Fundusz Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. 2025 r. poz. 367 ze zm.). Zgodnie z art. 96 ust. 3 tej ustawy Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny ma osobowość prawną. Siedzibą Funduszu jest miasto stołeczne Warszawa. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z tych względów sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.