I SA/Ke 152/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza Asesor WSA Magdalena Stępniak (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi G. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 5 lutego 2026 r. nr SKO PO-41/4987/1097/2025 w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2024 oddala skargę.

Decyzją z 5 lutego 2026 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] i Gminy M. z 28 października 2025 r., nr [...], w sprawie wymiaru G. F. – J. podatku od nieruchomości na rok 2024 w kwocie [...]zł. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że jako przedmiot opodatkowania organ I instancji objął grunty pozostałe o ogólnej pow. 1100 m˛, stosując stawkę podatkową w wysokości [...] zł za m˛. Wymiaru dokonano zgodnie ze złożoną przez stronę informacją o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz zgodnie z zapisami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, przy zastosowaniu stawek obowiązujących w roku 2024, zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w Morawicy. Wymiaru dokonano za okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została nabyta działka. Rozpoznając odwołanie od powyższej decyzji kolegium podkreśliło, że w oparciu o art. 21 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1151; ze zm.) podstawą wymiaru podatków i świadczeń, są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez starostów. Dane te stanowią w zasadzie podstawę do ustalenia przez organ podatkowy osoby właściciela lub władającego budynkiem, lokalem, gruntem, a to z kolei jest podstawą do ustalenia osoby, na której spoczywa obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Twierdzenie to znajduje potwierdzenie również na gruncie Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 194 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Ewidencja gruntów ma niewątpliwie walor "dokumentu urzędowego", a zatem dane w niej zawarte powinny stanowić podstawę do wymierzania podatku od nieruchomości. Stąd też wymiar podatku od nieruchomości powinien być dokonywany na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów. Organy ustalające zobowiązania podatkowe nie są uprawnione do przyjęcia innych danych niż wykazane w ewidencji gruntów i budynków. Dopóki dane te nie zostaną zmienione w stosownym trybie, dopóty organ podatkowy będzie zobowiązany uwzględnić je przy ustalaniu podatku. Przeciwne zachowanie organu podatkowego, a więc przyjęcie innych danych, niż wynikające z ewidencji gruntów i budynków, byłoby działaniem sprzecznym z prawem, gdyż naruszałoby art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Organ wskazał m.in. na art. 4 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U. z 2023 r., poz. 70 ze zm.) dalej "u.p.o.l." określające przedmiot opodatkowania oraz sposób ustalenia stawek podatkowych. Ustalił, że zgodnie z zawiadomieniem o zmianie z 12 lipca 2024 r. (data wpływu do organu podatkowego – 31 lipca 2024 r.), podstawę którego stanowił akt notarialny Rep akt [...] z 10 czerwca 2024 r., nastąpiła zmiana w zakresie właścicieli w stosunku do działki nr [...] o pow. 0,1100 ha. Działka ta przed zmianą w zakresie właścicieli nieruchomości oznaczona była w ewidencji gruntów i budynków jako "Bp" zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy i w tym zakresie, tj. w zakresie oznaczenia użytków nie nastąpiła zmiana. Jednocześnie do akt złożona została informacja o nieruchomościach i obiektach budowalnych z 10 października 2025 r., w której strona wykazała od lipca 2024 r. - 1100 m˛ gruntów pozostałych. Kolegium podkreśliło, że podniesione przez stronę argumenty dotyczące zasadności przeprowadzenia aktualizacji użytków, jak i samego oznaczenia użytku w ewidencji gruntów, wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, przeznaczenia w planie zagospodarowania przestrzennego działek pod zabudowę mieszkaniową, brak odpowiedniej infrastruktury (elektryczności, wody, kanalizacji, drogi), nie mogą stanowić podstawy do uchylenia rozstrzygnięcia organu podatkowego. Ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów w myśl art. 22 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, prowadzą starostowie. W sprawie zawiadomienie o zmianie z 12 lipca 2024 r. stanowi podstawę do wydania przez właściwy organ geodezyjny, na wniosek zainteresowanego podmiotu, wypisu z ewidencji gruntów i budynków. Organ wydał decyzję uwzględniając wysokość stawek w podatku od nieruchomości wynikających z uchwały Nr IX/67/24 Rady Miejskiej w Morawicy z 28 listopada 2024 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. działka położona w Morawicy o powierzchni 1100 m˛ oznaczona jest jako użytki Bp zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy posiada klasyfikację Bp, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Kwestionowanie prawidłowości wpisu w ewidencji, należy dokonywać nie w postępowaniu podatkowym, lecz w odrębnym postępowaniu w zakresie zmiany w ewidencji gruntów. Na powyższą decyzję G. F. – J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów. Zarzuciła naruszenie przepisów: I. prawa materialnego: - art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne przez przyjęcie, że zasada związania organu podatkowego danymi z ewidencji nie doznaje wyjątków; - rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z [...] w sprawie ewidencji gruntów i budynków, tabeli nr [...] do tego rozporządzenia zawierającej cechy gruntu i inne przesłanki, które decydują o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych; - przyjęcie bez dowodów, że działka [...] stanowi użytek oznaczony symbolem Bp, gdy warunkiem uzasadniającym to przyjęcie powinno być ustalenie, że w całości jest on użytkowany w sposób , który odpowiada tej kategorii użytku; II. przepisów postępowania: - art. 7 i 77 k.p.a. przez niezałatwienie sprawy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej i niepodjęcie czynności niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności okoliczności oznaczenia działki [...] symbolem Br - RVI, a następnie Bp zurbanizowane tereny niezabudowane lub w toku zabudowy, niewyjaśnienie rozbieżności między stanowiskiem organu podatkowego wyrażonym w piśmie z 2025-12-15, znak: [...], a informacją Starosty [...] z 7.01.2026, znak : GN-II. [...], powoduje, że podana przez organ skarbowy podstawa jest niewiarygodna. Fakt nabycia na własność działki [...] i wynikający z niego obowiązek podatkowy, co do zasady, nie był przez skarżącą kwestionowany, a zatem przywoływanie tej okoliczności nie było merytorycznie uzasadnione. Nabycie własności nie jest równoznaczne, jak sugeruje organ, z podstawą zmiany klasyfikacji tej działki jako Bp- zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy. Według organu podatkowego dane do ustalenia podatku otrzymał od starostwa, które z kolei twierdzi, że do 31 grudnia 1998 r. ewidencja gruntów prowadzona była przez urzędy gmin i za wszelkie zmiany w ewidencji dotyczące tej działki odpowiada Urząd Miasta i Gminy w Morawicy; - niewywiązanie się z obowiązku podjęcia wszelkich działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania kompletnego materiału dowodowego - art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, - art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej przez niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że działka nr [...] nie była i nie jest zabudowana, w związku z czym brak było podstaw do jej przekwalifikowania. Nie spełnia również żadnej cechy gruntu pozwalającej, w świetle prawa, oznaczyć ją symbolem Bp. W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z 18 maja 2026 r. skarżąca dodatkowo zarzuciła naruszenie przez organ art. 9, art. 6, art. 8 k.p.a. Skarżąca nie otrzymała bowiem odpowiedzi na kluczową kwestię jaka jest utrata przez działkę [...] charakteru rolnego. Organ dowolnie przyjął, że zauważenie bliżej niesprecyzowanych rozbieżności miało umocowanie w przepisach prawa. W 1998 r. wójtowie nie mieli uprawnień do przeprowadzania ani zatwierdzania zmian w kwalifikacji gruntów. Kompetencje te należały i nadal należą do starostów. Skarżąca podniosła, że zmiany w ewidencji gruntów odnośnie przedmiotowej działki mogły nastąpić wyłącznie w oparciu o działania strony. Natomiast strona takich działań nie podjęła. Zarzuciła, że zmiany w ewidencji dotyczącej klasyfikacji gruntu dokonano bez jakichkolwiek podstaw prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j. t. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2026 r., poz. 143), dalej "p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym, co do zasady, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Realizując wyżej określone granice kontroli, sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja w sprawie ustalenia skarżącej podatku od nieruchomości na rok 2024 r. Poza sporem w sprawie jest, że skarżąca jest właścicielem działki nr [...] o pow. 0,1100 ha obręb [...] Młyny. Spór w sprawie dotyczy natomiast klasyfikacji tej działki w ewidencji gruntów i budynków. Działka ta oznaczona jest w ewidencji gruntów symbolem Bp, co oznacza "zurbanizowane tereny niezabudowane lub w trakcie zabudowy". Stosowne zawiadomienie o zmianie w ewidencji gruntów znajduje się w aktach sprawy (k. 1 akt administracyjnych) i było dla organów podatkowych podstawą do przyjęcia określonej w decyzjach klasyfikacji gruntowej przedmiotowej działki. Skarżąca uważa natomiast, że zmiana klasyfikacji, która dokonała się w bliżej nieokreślonej przeszłości, została uczyniona nieprawidłowo. Odniesienie się do tak zakreślonej kwestii spornej kluczowe jest wskazanie sposobu rozumienia przepisu art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z powołanej regulacji wynika, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmowany jest pogląd, że organ podatkowy nie może samodzielnie dokonywać klasyfikacji gruntu, lecz powinien odwołać się do odpowiednich zapisów ewidencji gruntów i budynków (m.in. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 27 kwietnia 2009 r. sygn. akt II FPS [...]). Zawarte w tej ewidencji dane można podzielić na dwie kategorie. Pierwszą z nich tworzą dane bezwzględnie wiążące organ podatkowy (ich zmiana może mieć miejsce tylko w stosownym trybie administracyjnym, a organy podatkowe nie mają możliwości ich samodzielnego korygowania). Do kategorii tej zaliczyć można dane ewidencyjne dotyczące przeznaczenia, funkcji, obszaru i granic działek gruntu, a także rodzaju zabudowy i powierzchni użytkowej położonych na tych gruntach budynków. Drugą kategorię stanowią dane o względnej mocy wiążącej, tj. takie, których zgodność z rzeczywistym stanem prawnym lub faktycznym może być w pewnych - niejako wyjątkowych - sytuacjach przy wymiarze podatku weryfikowana, przy zastosowaniu dopuszczalnych instrumentów proceduralnych. Może to mieć miejsce m.in. w sytuacji, gdy dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków pozostają w sprzeczności z danymi zamieszczonymi w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo (przed danymi ewidencyjnymi) wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, lub też w przypadku, gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku (np. możliwe do zastosowania symbole ewidencyjne nie przewidują oznaczenia dla pewnych przedmiotów opodatkowania, wymienionych wprost w ustawie podatkowej) - por. wyrok NSA z 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2565/12. W takiej sytuacji organ podatkowy zobligowany jest do pominięcia informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, sprzecznych z prawnie wiążącymi danymi innego rejestru publicznego lub tych danych ewidencyjnych, które wykluczają zastosowanie regulacji zawartych w ustawie podatkowej, mających znaczenie dla wymiaru podatku (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 18 listopada 2013 r., sygn. akt II FPS 2/13; wyrok NSA z 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1930/12; zob. również S. Bogucki, K. Winiarski, Zakres związania danymi z ewidencji gruntów i budynków w sprawach wymiaru podatków lokalnych, "Przegląd Podatków Lokalnych i Finansów Samorządowych" 2015, nr 2, s. 11-19). Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdza, że organ prawidłowo przyjął, że dane kwalifikacji gruntu są wiążące dla organu podatkowego i organy te nie są władne do kwestionowania, czy też korygowania zapisów ewidencji gruntów i budynków. Należy również wskazać, że ewidencja gruntów i budynków ma walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, a więc stanowi dowód tego, co zostało w niej stwierdzone. Przeprowadzenie przeciwdowodu (zgodnie z art. 194 § 3 tej ustawy) dotyczyć może tylko takich sytuacji, gdy (1) wpis w ewidencji gruntów i budynków jest niezgodny z treścią dokumentów, na podstawie których wpisu się dokonuje, (2) zachodzi sprzeczność z zapisami w innych rejestrach publicznych, których pierwszeństwo wynika z regulujących ich prowadzenie bezwzględnie obowiązujących przepisów, (3) gdy posłużenie się wyłącznie danymi ewidencyjnymi musiałoby się wiązać z pominięciem przepisów zawartych w ustawie podatkowej, mających wpływ na wymiar podatku. Przeprowadzenie przeciwdowodu na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej nie może natomiast dotyczyć zmiany (ustalenia przez organ podatkowy) zapisów w ewidencji gruntów i budynków (por. wyrok NSA z 16 maja 2023 r., sygn. akt III FSK 530/22). W związku z tym, przy wymiarze podatku od nieruchomości organ podatkowy związany jest zawartymi w ewidencji gruntów i budynków informacjami o powierzchni, czy też klasyfikacji gruntu i danych tych nie może korygować w toku prowadzonego postępowania podatkowego, jak chce tego skarżąca. na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej, bez stosownej zmiany zapisów ewidencyjnych w odrębnym trybie. W konsekwencji niezasadny jest zarzut oparcia decyzji na przyjęciu bez dowodów, że działka nr [...] stanowi użytek oznaczony symbolem Bp, gdyż oznaczenie przedmiotowej nieruchomości w ewidencji gruntów w danym roku podatkowym symbolem Bp jest jasne i było dla organu wiążące. Do zadań starosty, jak wynika z art. 7d pkt 1 lit. a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, należy m.in. prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków. Skoro zatem skarżąca uważa, że jej działka gruntu jest nieprawidłowo sklasyfikowana w ewidencji gruntów, to powinna zwrócić się w tej sprawie do starosty, organu administracji odrębnego od Burmistrza [...] i Gminy M., i o własnych kompetencjach. Natomiast do chwili wprowadzenia ewentualnej zmiany organy podatkowe są związane obecnymi zapisami w ewidencji. Nie jest zatem także uzasadniony zarzut błędnego traktowania przedmiotowej działki jako gruntu rolnego zabudowanego Bp, zamiast jako gruntu rolnego szóstej klasy Br – RVI. Zaznaczyć trzeba, że decydującego znaczenia nie ma w tym zakresie sposób użytkowania działki przez skarżącą, ale jej obecna klasyfikacja w urzędowej ewidencji gruntów. Wbrew oczekiwaniu strony, okoliczność, że działka nr [...] nie była i nie jest zabudowana, nie spełnia żadnej cechy gruntu, pozwalającej oznaczyć ją symbolem Bp i nie spełnia standardów działki budowlanej, nie stanowi podstawy do pominięcia przez organ zapisów ewidencji gruntów i budynków. Jak już wcześniej wskazano dane dotyczące klasyfikacji gruntu są wiążące dla organu podatkowego, który w postępowaniu podatkowym nie ma kompetencji do ich zmiany, dopóki odpowiedni zapis nie zostanie dokonany w ewidencji. Na dzień wydania decyzji organu I instancji skarżąca nie dokonała zmiany ani nie uaktualniła danych w ewidencji gruntów i budynków, organ podatkowy natomiast był zobligowany do wyliczenia podatku od nieruchomości na podstawie danych zawartych ww. ewidencji. Z tych też względów w sprawie przesądzające znaczenie ma zasada związania danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków i wbrew podniesionemu zarzutowi organy nie naruszyły przepisu art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty dotyczące naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wymaga wyjaśnienia, że w sprawie na etapie postępowania przed organami nie miały zastosowania przepisy tej ustawy, ale przepisy procesowe zawarte w Ordynacji podatkowej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 pkt 2 K.p.a. przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się do spraw uregulowanych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem przepisów działów IV i VIII. Ponadto zgodnie z art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przepisy ustawy stosuje się do podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego, do których ustalania lub określania uprawnione są organy podatkowe. Podsumowując, zdaniem sądu, organy podatkowe przeprowadziły prawidłowo postępowanie podatkowe, bez naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej regulujących tok tego postępowania, wyjaśniły w sposób wystarczający istotne okoliczności sprawy, w oparciu o niebudzące wątpliwości dowody i zastosowały prawidłowo przepisy prawa materialnego, to jest ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Decyzja Burmistrza [...] i Gminy M., czyli organu I instancji, wskazuje przedmiot opodatkowania i sposób obliczenia kwoty podatku. Natomiast decyzja kolegium dokładnie wyjaśnia wszystkie aspekty związane z ustaleniem zobowiązania podatkowego, w tym z odniesieniem do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.