I SA/Ke 11/15

Dnia 10 sierpnia 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi I.S. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego P.L. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) zł, w tym kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) zł tytułem podatku VAT, jako wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wyrokiem z 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. po rozpoznaniu skargi I.S. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 skargę oddalił. Pismem z [...] r. skarżący wniósł od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. sporządzoną przez ustanowionego w ramach prawa pomocy radcę prawnego P.L. skargę kasacyjną. Pełnomocnik w złożonej skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym wskazując, iż koszty te w żadnej części nie zostały uregulowane. Naczelny Sąd Administracyjny na rozprawie 10 maja 2017 r. bez obecności stron postępowania oddalił wniesioną skargę kasacyjną wyrokiem sygn. akt II GSK 1611/15. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej ustawa p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2012 r., poz. 149 ze zm.) dalej rozporządzenie. W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie 2 listopada 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Według § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do treści § 14 ust 2 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 147,60 zł, w tym VAT 27,60 zł. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. w związku z § 14 ust 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia postanowiono jak w sentencji