I SA/Go 688/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.M. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki z tytułu odsetek za zwłokę od nieuiszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od czerwca do sierpnia 2014 r. wraz z kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi M.M. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie w wysokości 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 131/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego – A.K. od wpisu od skargi i ustanowił dla niego adwokata, w pozostałym zaś zakresie - wniosek oddalił. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata M.M. (karta 43 akt sądowych). Wyrokiem z dnia 12 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Go 688/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę A.K. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2020 r. referendarz sądowy tut. Sądu przyznał pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenie w kwocie 240 zł, powiększone o należny podatek od towarów i usług, za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem I instancji. W dniu 30 lipca 2020 r. pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2020 r. sędzia sprawozdawca uznał, że powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem należytej staranności. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (tzn. w sprawie niniejszej 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze fakt, że skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. 120 zł. Ponadto stawkę opłaty, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%). Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.