I SA/Go 682/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2021 r. wniosku o stwierdzenie prawomocności w części wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Go 682/19 w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić stwierdzenia prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Go 682/19 w części niezaskarżonej skargą kasacyjną.

Wyrokiem z 23 lipca 2020 r. sygn. akt I SA/Go 682/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 roku, uchylił zaskarżoną decyzję w całości (punkt 1) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 15.839 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (punkt 2). W złożonej skardze kasacyjnej, pełnomocnik organu zaskarżył ww. wyrok w części tj. w zakresie zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za maj, wrzesień, październik i listopad 2011 roku. Następnie pismem z [...] grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o stwierdzenie prawomocności wyroku Sądu pierwszej instancji w części nieobjętej skargą kasacyjną organu tj. w zakresie punktu (1) wyroku w części co do kwoty 320.509 zł oraz w zakresie punktu (2) wyroku w części dotyczącej kwoty 10.055,66 zł przypadającej na prawomocną część ww. wyroku. Postanowieniem z 1 lutego 2021 r. sygn. akt I FSK 1476/20, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) przekazał wniosek o stwierdzenie prawomocności orzeczenia w części do rozpoznania WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku w niezaskarżonej skargą kasacyjną części nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 169 § 1 P.p.s.a. prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Z treści art. 168 § 3 P.p.s.a. wynika zaś, że jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części. Koresponduje to z treścią art. 183 § 1 P.p.s.a., w myśl którego, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Z ww. wynika zatem, że pomimo zaskarżenia tylko części orzeczenia sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny może – zakresie w jakim zachodzi nieważność postępowania - z urzędu rozpoznać sprawę także w części niezaskarżonej. Tym samym, stwierdzenie prawomocności wyroku sądu pierwszej instancji w części niezaskarżonej skargą kasacyjną, przed jej rozpoznaniem, stanowiłoby czynność przedwczesną (por. postanowienia NSA z 16 stycznia 2008 r., II GSK 397/07 oraz 9 maja 2013 r., I FSK 366/13). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku Sądu pierwszej instancji w części nieobjętej skargą kasacyjną organu tj. w zakresie punktu (1) wyroku w części co do kwoty 320.509 zł oraz w zakresie punktu (2) wyroku w części dotyczącej kwoty 10.055,66 zł. Nie ulega jednak wątpliwości, że na dziś dzień, skarga kasacyjna organu nie została przez sąd drugiej instancji rozpoznana. Tym samym, w świetle ww. wymienionych uwag, wniosek pełnomocnika skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia sądu pierwszej instancji w części, przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, byłoby bowiem przedwczesne. Z tego też powodu, Sąd na podstawie art. 169 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.