I SA/Go 61/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant starszy sekretarz sądowy Agnieszka Czajkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi "T." spółka jawna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok oddala skargę w całości.

T. J. N. spółka jawna z siedzibą w [...] (dalej: Spółka, Strona, Skarżąca, Podatnik) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy, organ II instancji) z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza [...] (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 rok. Z akt wynika następujący stan faktyczny. W dniu [...] lutego 2019 r. Spółka złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za 2019 rok, wskazując w zakresie przedmiotów do opodatkowania grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budowle o wartości [...] zł. Następnie Podatnik dokonał korekty deklaracji w dniu [...] kwietnia 2021 r., wskazując jako przedmioty do opodatkowania na 2019 rok grunty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzona działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2 oraz budowle o wartości [...] zł. Ze złożonych deklaracji wynikało, że Podatnik zgłosił na 2019 rok do opodatkowania następujące składniki: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, budynki oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Burmistrz w 2021 r. po weryfikacji dokumentów składanych przez Spółkę w latach 2016-2021 powziął wątpliwość, co do prawidłowości wykazanych przez nią powierzchni budynków lub ich części oraz wartości budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej położonych w [...] przy ul. [...] na działce o nr [...] oznaczonej symbolem użytku "Bi" - inne tereny zabudowane. Organ I instancji pismem z [...] marca 2021 r. w ramach czynności sprawdzających wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień mających na celu formalne stwierdzenie poprawności deklaracji bądź złożenia korekt deklaracji za lata 2016-2020. W odpowiedzi Spółka wskazała, że w zakresie powierzchni użytkowej budynków położonych na działkach nr [...] powierzchnia ta była tożsama z wykazywaną przez poprzedniego właściciela nieruchomości i powielana w kolejnych latach. Wyjaśniła też, że w zakresie deklaracji podatkowej złożonej w lutym 2019 r. wskazany w niej pomiar powierzchni użytkowej został dokonany niedokładnie, w związku z tym składała ponownie skorygowane deklaracje oraz wyjaśniła, że nie miała wiedzy o rozbieżnościach w zakresie budynków ujawnionych w ewidencji gruntów, a posadowione na gruncie "pozostałości po budynku będącym pierwotnie warsztatem, pozostałości po mniejszym warsztacie oraz pozostałości po stacji paliw (...) nie stanowiły budynków w myśl ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż z racji upływu czasu oraz degradacyjnego działania warunków atmosferycznych elementy konstrukcyjne ww. obiektów uległy zawaleniu. Poinformowała również, że wobec powyższego ewidencja jest nieaktualna i nie może stanowić podstawy dla ustalenia przez organ wartości powierzchni użytkowej budynków, a ponadto w 2021 r. dokonano rozbiórki ww. obiektów. Ze złożonych wyjaśnień wynika, że zdaniem Podatnika podstawą opodatkowania budynków może być jedynie powierzchnia [...] m2 natomiast budynki znajdujące się na pod pozycjami [...],[...],[...] wpisane do ewidencji budynków przed ich nabyciem przez Spółkę nie mogły być uznane za przedmioty opodatkowania bowiem nie stanowiły w części budynków i nie mogą być ujęte w rozliczeniu podatkowym za lata 2016-2021. W odpowiedzi na wezwanie organu, Strona pismami z [...] maja 2021 r. i [...] lipca 2021 r. poinformowała, że źródłem ustalenia powierzchni budynków zadeklarowanych w deklaracji była ustna informacja od poprzedniego właściciela, która została "nieopatrznie wpisana w pierwszej deklaracji, a następnie powielana w kolejnych deklaracjach. Powierzchnia budynków przyjęta przez Stronę w korekcie deklaracji złożonej [...] kwietnia 2021 r. została ustalona w oparciu o samodzielne pomiary sporządzone przez Spółkę, z których nie sporządzono dokumentacji w formie pisemnej. Strona wskazała też, że rozbiórka budynków została dokonana w dniach [...] marca 2021 r. na podstawie projektu rozbiórki, który został zgłoszony w Starostwie Powiatowym w [...] (dalej: "Starostwo). Starostwo w pismach z [...] czerwca 2021 r., [...] czerwca 2021 r. oraz [...] czerwca 2021 r. poinformowało, że: - działka nr [...] położona w [...] o powierzchni [...] ha jest użytkiem klasy "Bi", który w latach 2016-2021 był i jest zabudowany budynkiem biurowym, - działka oznaczona nr [...] posiada powierzchnię [...] ha i jest użytkiem klasy "Bi", który w latach 2016-2021 był i jestzabudowany pięcioma obiektami budowlanymi: budynkiem transportu i łączności ([...]) o powierzchni zabudowy [...], budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...]m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2, budynkiem niemieszkalnym ([...]) o powierzchni zabudowy [...] m2 oraz, że powyższa nieruchomość nie podlegała przekształceniom i podziałom. W dniu [...] sierpnia 2020 r. Spółka dokonała zgłoszenia rozbiórki budynków posadowionych na działce nr [...], wobec którego organ nie wniósł sprzeciwu. Burmistrz postanowieniem z [...] r. wezwał Spółkę do przedstawienia dokumentów wskazujących, jaka była powierzchnia użytkowa budynków podlegających rozbiórce pod rygorem uznania, że powierzchnia ta stanowi powierzchnię zabudowy pomniejszoną o 10 %, wskazując jednocześnie, że organ nie miał możliwości ustalenia ww. powierzchni, gdyż Strona dokonała rozbiórki obiektów po podjęciu przez organ czynności sprawdzających, a także do przedłożenia ewidencji środków trwałych za 2019 r. w zakresie budowli wykazanych w deklaracji na podatek od nieruchomości, gdyż dostarczone pismem z [...] maja 2021 r. zestawienie stanowi informację w zakresie gruntów, budynków i lokali. Spółka w odpowiedzi na wezwanie wyjaśniła, że nie posiada żadnych dokumentów określających powierzchnię użytkową budynków podlegających rozbiórce, gdyż "obiekty widniejące w ewidencji gruntów i budynków stanowiły jedynie pozostałości po budynkach, a zgodnie z przepisem art. 1a ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, dalej: u.p.o.l.) powierzchnia użytkowa dotyczyć może wyłącznie budynków - z którymi nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie". Przedłożyła wyciąg z ewidencji środków trwałych, o który była wzywana. Decyzją z [...] r. Burmistrz określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019 r. w kwocie [...] zł naliczone za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2 oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o wartości [...] zł. W uzasadnieniu organ podniósł, że Skarżąca jest przedsiębiorcą, zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym i właścicielem działek o nr [...],[...] [...] i [...] położonych w [...] przy ul. [...]. Spółka nabyła ww. nieruchomość aktem notarialnym Rep. [...] nr [...] z [...] stycznia 2010 r. Zatem, ww. działki wraz z posadowionymi na nich budynkami są częścią przedsiębiorstwa i zdaniem organu winny zostać opodatkowane jako związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku bowiem przedsiębiorców prowadzących tylko działalność gospodarczą, co jest regułą również w przypadku skarżącej Spółki, wszystkie nabywane nieruchomości z zasady służyć mają prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, w stosunku do ww. budynków nie zaszła żadna z okoliczności zwalniających je z opodatkowania. Jednocześnie organ wskazał, że Skarżąca nie dała mu możliwości zweryfikowania powierzchni budynków posadowionych na działce [...], bowiem w okresie od podjęcia przez organ czynności sprawdzających ([...] lutego 2021 r.) do wszczęcia postępowania ([...] maja 2021 r.) wniosła o odroczenie terminu ustosunkowania się do wezwań organu ([...]marca 2021 r.), a następnie w dniach [...] marca 2021 r. dokonała rozbiórki tych budynków. Dlatego też, wobec braku wiążących dokumentów w tym zakresie, podstawą do ustalenia powierzchni ww. budynków był projekt rozbiórki przekazany przez Starostwo, określający powierzchnię zabudowy budynków podlegających rozbiórce, pomniejszoną o 10%. Na powyższą decyzję Spółka wniosła odwołanie i SKO decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Podatnik wniósł skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w następstwie czego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 maja 2023 r. sygn. akt I SA/Go 309/22 została uchylona decyzja organu II instancji w całości. Uchylając powyższą decyzję Sąd wskazał, że organ odwoławczy w żaden sposób w treści zaskarżonej decyzji nie uzasadnił dlaczego przyjął powierzchnię zabudowy budynków z projektu rozbiórki przekazanego przez Starostwo, pomniejszoną o 10%, naruszając tym samym normy narzucone w art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 poz. 1540 ze zm., dalej jako: "O.p.") Sąd nie wykluczył, że przyjęta przez organy procentowa powierzchnia budynków jest prawidłowa, nie był jednak w stanie na podstawie treści zaskarżonej decyzji określić, które dowody posłużyły organowi do poczynienia takich ustaleń. Z tych powodów niemożliwa w ocenie Sądu stała się prawidłowa kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonej decyzji. Decyzją SKO z dnia [...] r. decyzja Burmistrza [...] z dnia [...] 2021 r. została uchylona w całości, a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W toku ponownego postępowania organ I instancji wezwał Starostwo oraz A. D. z firmy A. z [...], tj. osobę odpowiedzialną za opracowanie projektu rozbiórki budynków należących do Podatnika znajdujących się na działce [...], do złożenia wyjaśnień i dokumentów w zakresie ustalenia powierzchni użytkowej wyburzanych. W wyniku uzupełnienia postępowania dowodowego uzyskano dokumenty w postaci: zgłoszenia zamiaru wykonania rozbiórki z dnia [...] czerwca 2020 roku, zgodę właściciela na dokonanie rozbiórki, mapy dotyczące budynków objętych rozbiórką oraz projekt rozbiórki budynków i dokumentację fotograficzną obiektów. W dniu [...]2024 roku Burmistrz [...] wydał decyzję, w której określił Podatnikowi zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2019 rok w wysokości [...] zł przyjmując powierzchnię gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w ilości [...] m2, wartość budowli na kwotę [...] zł oraz podstawę opodatkowania w zakresie budynków w całości jako [...] m2 wynikającą z sumowania ilości zadeklarowanej przez podatnika powierzchni [...] m2 oraz powierzchni użytkowej budynków jakie zostały wyburzone w 2021 roku na [...] m2. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...]2024 roku organ wskazał, że A. D. w wyjaśnieniach z dnia [...]marca 2024 r. podkreśliła, że wszelkie grubości ścian zawarte są w projekcie załączonym do zgłoszenia dokonania rozbiórki, a wszelkie pomiary były wykonywane z natury, przy czym powierzchnie zewnętrzne były mierzone taśmą z zewnątrz, a wewnętrzne dalmierzem. Wezwana wyjaśniła również, że na stronie [...] Projektu rozbiórki podano ogólną wartość powierzchni użytkowej dla wszystkich pomieszczeń, tj. [...] m2. Równocześnie dołączyła do wyjaśnień załącznik w postaci wyciągu strony nr [...] z projektu rozbiórki. Taką też powierzchnię organ przyjął w wydanej przez siebie decyzji. Dalej organ I instancji odnosząc się do zarzutu pełnomocnika Podatnika, wskazał iż na obecnym stadium postępowania nie było możliwe wskazanie powierzchni każdego budynku z osobna. Ponadto podstawą opodatkowania przy wydawaniu decyzji jest łączna powierzchnia nieruchomości, bowiem nie wydaje się decyzji na każdy budynek oddzielnie, a pod uwagę bierze się powierzchnie łączną. Burmistrz podkreślił, że wyjaśnienia złożone przez architekt A. D. były dowodem w postępowaniu podatkowym, a dokumentacja przedłożona przez Starostwo Powiatowe, która co prawda była dokumentacją w celach budowlanych, również może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym, gdyż jako dowód należy dopuścić wszystko, co bezpośrednio zmierza do wyjaśnienia sprawy. Na skutek wniesionego przez Stronę odwołania, SKO decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji i analizując zarówno treść samego dokumentu jakim jest projekt rozbiórki jak i oświadczenia A. D. stwierdził, że wyliczenia powierzchni użytkowej budynków wskazane w ilości [...] m2 są prawidłowe. Zarówno sposób dokonania pomiaru jaki i zwrócenie uwagi przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, iż jest to istotny parametr we wniosku o rozbiórkę wskazywały na samodzielność dokonanych pomiarów i rzetelność ich wykonania. Organ II instancji podkreślił, że nie jest istotne dla jakich celów określony dokument został sporządzony, lecz czy dokonane w nim ustalenia są prawidłowe i rzetelne i mogą stanowić dowód w postępowaniu podatkowym. Mając na uwadze sposób dokonania ustaleń ich precyzyjność oraz osobę dokonującą tych pomiarów dane zawarte w projekcie rozbiórki w ocenie SKO jak najbardziej mogą stanowić i stanowią dowód wystarczający do ustalenia powierzchni użytkowej budynków podlegających rozbiórce w 2021 roku a nie ujętych przez Podatnika w podstawie opodatkowania. Co więcej z dokumentu tego wynika, że budynki te istniały jako budynki w rozumieniu prawa budowlanego a etapy rozbiórki wskazują na to jednoznacznie. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ nie miał podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. W przedmiocie niniejszej sprawy istotą były jednak ustalenia powierzchni po dokonaniu już rozbiórki budynków i w tym zakresie dane zostały prawidłowo zweryfikowane czego skutkiem było ustalenia powierzchni użytkowej budynków rozebranych w 2021 roku, ale istniejących w 2019. W ocenie SKO Spółka, w momencie nabycia nieruchomości gruntowej zabudowanej składającej się z działek [...],[...],[...] i [...], posadowione były: budynek biurowy, budynek garażowy, warsztat i stacja paliw, w związku z tym budynki te istniały w 2019 roku również i były one budynkami. Dodatkowo organ odwoławczy wskazał, że z przedłożonych przez samego Podatnika dokumentów pismo z dnia [...] lipca 2021 r. wynika, że Spółka przedłożyła wyjaśnienia o obiektach podlegających rozbiórce tj. "Zgłoszenie zamiaru wykonania rozbiórki obiektu budowlanego" z dnia [...] czerwca 2020 r., w którym wskazała, że zakres robót przy rozbiórce dotyczy "budynków o nr ewidencyjnych częściowo [...],[...],[...]. Ponadto z "Umowy o roboty budowlane" z dnia [...] marca 2021 r. wynika, że przedmiotem umowy jest dokonanie rozbiórki budynków magazynowych. Co więcej, pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. J. N., jako wspólnik uprawniony do jednoosobowego reprezentowania Spółki wyraził zgodę na rozbiórkę obiektów, tj. budynków magazynowych o powierzchni zabudowy [...] m2. W świetle powyższych dowodów, dostarczonych przez podatnika SKO uznało, że sporne budynki były wskazane jako budynki w zgłoszeniu rozbiórki, czy też w umowie o roboty budowlane oraz w ewidencji gruntów i budynków oraz mogą być budynkami dla celów podatkowych. W tym zakresie przy uwzględnieniu zgromadzonych materiałów dowodowych za prawidłowe SKO uznało opodatkowanie gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] m2 (powierzchnia zadeklarowana przez Podatnika [...] m2 oraz [...] m2 jako powierzchnia użytkowa budynków nie zgłoszona i rozebrana w 2021 roku) x 22,03 zł/m2 = [...] zł oraz budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej [...] zł x 2% = [...] zł. Na powyższą decyzję Spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa: - procesowego: 1) art. 122 O.p. – poprzez niedostrzeżenie, że organ I instancji nie podjął wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, w tym w szczególności poprzez brak dokonania oględzin spornych obiektów w okresie powstania i istnienia potencjalnego obowiązku podatkowego tj. skoro Podatnik [...] lutego 2019 r. złożył deklarację na podatek od nieruchomości za 2019 rok i następnie, złożył również korekty do przedmiotowej deklaracji, to mając na uwadze, że Podatnik dokonał ich rozbiórki [...] marca 2021 r., to organ podatkowy miał ponad 2 lata na zweryfikowanie złożonej deklaracji podatkowej i ustalenie powierzchni użytkowej następie rozebranych pozostałości po obiektach budowlanych; 2) art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 ze zm., dalej jako: "u.p.g.k.") - poprzez błędne i sprzeczne z prawem określenie Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2019 w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, dokument prywatny - projekt rozbiórki, kiedy przepis stanowi kategorycznie, że podstawę wymiaru podatków, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków; 3) art. 210 § 4 O.p. w zw. z art. 4 ust. 2 i art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. - poprzez brak uzasadnienia zaskarżonej decyzji tak, aby wynikał z niej zarówno ustalony stan faktyczny, jak i prawidłowa wykładnia prawa materialnego. Zarówno organ I instancji, jak i organ II instancji nie ustalił, czy rzekoma powierzchnia użytkowa obiektów budowlanych wskazana w projekcie rozbiórki - [...] m2 - uwzględnia precyzyjne wytyczne dotyczące sposobu obliczania powierzchni użytkowej przedmiotu opodatkowania, a także czy powierzchnię pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,40 m do 2,20 m zaliczono do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość była mniejsza niż 1,40 m, czy powierzchnię tę pominięto; 4) art. 2a O.p. poprzez przyjęcie przez organ interpretacji obowiązujących przepisów prawa podatkowego na niekorzyść Podatnika i w sposób dowolny określenie wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2019 w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, projekt rozbiórki; 5) art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") - poprzez jego niezastosowanie zarówno przez organ I instancji, jak i organ II instancji, a w konsekwencji brak sporządzenia uzasadnienia decyzji w sposób wyczerpujący, wyjaśniający motywy przyjęcia procentowej części powierzchni budynków związanych z prowadzoną działalnością, stanowiących podstawę opodatkowania, podczas gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, w wyroku z dnia [...] maja 2023 r., sygn. akt I SA/Go [...]/22 uchylając wówczas zaskarżoną decyzję w całości, zawarł w uzasadnieniu wskazanie co do dalszego postępowania, które to wskazanie wiąże organy; - prawa materialnego: 1) art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2019, na skutek dowolnego ustalenia przez organ powierzchni użytkowej następnie rozebranych pozostałości po obiektach budowlanych, w oparciu o stworzony dla celów innych niż podatkowe, projekt rozbiórki, z którego nie wynika powierzchnia użytkowa każdego z obiektów, metoda dokonanych pomiarów powierzchni użytkowej oraz czy powierzchnia użytkowa została wyliczona zgodnie z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z [...] marca 2025 r. Spółka podtrzymała stanowisko zaprezentowane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 P.p.s.a. Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267; dalej p.u.s.a.) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi - zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Na wstępie należy wskazać, iż kwestie związania nieruchomości położonych w [...] przy ul. [...] na działkach nr [...],[...],[...],[...], z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz istnienia i stanu technicznego budynków, były przedmiotem oceny przez tut. Sąd w wyroku z dnia [...] maja 2023 r. sygn. akt I SA/Go [...]/22. Ocena ta nie była i nie jest kwestionowana, a Sąd jest nią związany z uwagi na treść art. 153 P.p.s.a. Istotą sporu w niniejszej sprawie pozostaje zatem prawidłowość obliczenia powierzchni użytkowej budynków rozebranych w 2021 r. Zdaniem Sądu organy podatkowe słusznie przyjęły wyjaśnienia A. D. projekt rozbiórki tych budynków jako podstawę ustalenia ich powierzchni użytkowej. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 180 § 1 O.p. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Nie ulega zatem wątpliwości, że oświadczenie ww. osoby oraz projekt rozbiórki jej autorstwa, jednoznacznie wskazujące, że powierzchnia użytkowa rozebranych budynków wynosiła [...] m2, mogły służyć ustaleniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., tj. powierzchni użytkowej budynków. W tym aspekcie Sąd stwierdza, że z uwagi na przygotowanie zawodowe osoby je sporządzającej (do funkcji kierownika budowy i robót – k. [...] akt podatkowych), dokumenty te nie budzą wątpliwości. Jak wynika ze wspomnianych dokumentów, rozbiórka dotyczyła budynków jednokondygnacyjnych, których wysokość wynosi 4 m (dotyczy to niższej części budynku nr [...]). Natomiast część wyższa pozostaje nierozebrana o wysokości 7,20 m. Z tej przyczyn nie jest zasadna argumentacja Skarżącej co do kwestii nie uwzględnienia różnic mogących wynikać z faktu występowania pomieszczeń poniżej 2,2 m czy 1,4 m. Wysokość kondygnacji budynków znacznie przewyższa te wartości. Z żadnego dokumentu nie wynika niższa wysokość pomieszczeń. Równocześnie, skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów mogących świadczyć o innej powierzchni użytkowej, niż przyjętej przez organy. Dlatego też okoliczność ta została udowodniona stosownie do treści art. 191 O.p. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 u.p.g.k. Zgodnie z tym przepisem, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.g.k.). Należy w tym miejscu jednak zaznaczyć, że we ewidencji prowadzonej dla spornych budynków nie wskazano ich powierzchni użytkowej. Oczywiste jest zatem, że w takiej sytuacji, dane wynikające z tego dokumentu nie mogą w tym zakresie stanowić podstawy wymiaru podatku od nieruchomości. Brak danych umożliwiających ustalenie podstawy opodatkowania obliguje organ do przeprowadzenia postępowania dowodowego, co też organ uczynił. Taka też ocena wynika z wyroku tut. Sądu o sygn. I SA/Go [...]/22. Dlatego też pomimo, że organ porzucił sposób ustalenia powierzchni użytkowej budynków poprzez procentowe pomniejszenie ich powierzchni zabudowy, to zrealizował wskazania Sądu i ustalił podstawę opodatkowania w sposób prawidłowy. Mając powyższe na względzie za niezasadny należało uznać również zarzut naruszenia art. 122 O.p. Ponadto, błędnie Strona skarżąca konstruuje powinność organu odnośnie przeprowadzenia oględzin spornych obiektów i ustalenia ich powierzchni użytkowej. Co więcej, błędnie zarzuca w tym zakresie jego bezczynność, gdyż w jej ocenie miał na to dwa lata. Stosownie do art. 21 § 5 O.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym Oznacza to, że zasadą jest ustalanie wysokości zobowiązania wg danych z deklaracji i organ nie ma obowiązku dokonywania jej weryfikacji natychmiast po jej złożeniu. Weryfikacji może dokonać do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Ma również uprawnienie skorzystania z art. 21 § 3 O.p., który stanowi, że jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Reasumując, organy podatkowe nie naruszyły swoim działaniem przepisów procesowych, w szczególności powołanych w skardze przepisów art. 122, art. 180 § 1 O.p. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należy za kompletny i oceniony w pełnym zakresie, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wynikającą z art. 191 O.p. Skarżąca nie przedstawiła przekonujących argumentów, mogących prowadzić do konkluzji, że zgromadzony materiał dowodowy zawiera braki, a jego ocena jest wadliwa lub dowolna. Z akt sprawy i poczynionych na ich podstawie ustaleń, wynika że organy podatkowe zgromadziły niezbędne dowody pozwalające na prawidłowe i dokładne ustalenie stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy w postępowaniu podatkowym, które wszechstronnie rozpatrzyły i uznały za spójne i logiczne. Powyższe ustalenia i wnioski z nich wynikające zostały przedstawione w prawidłowo skonstruowanym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, spełniającym wymogi z art. 210 § 4 O.p. W ocenie Sądu uzasadnienia decyzji organów obu instancji zawierają pełną i przekonującą argumentację faktyczną i prawną. Organy podatkowe nie naruszyły art. 153 P.p.s.a., gdyż w ocenie składu orzekającego zastosowały się one do wytycznych sformułowanych w końcowej części uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Go [...]/22, wyczerpująco wyjaśniając sposób ustalenia powierzchni budynków. Organy nie naruszyły również art. 2a O.p. bowiem w sprawie brak było niedających się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego. W konsekwencji za niezasadny należało uznać zarzut Strony skarżącej odnośnie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i brak jest podstaw do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Mając na uwadze całokształt podniesionych okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę w całości jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.