I SA/Go 415/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.S. o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w opłacie z tytułu odbioru odpadów komunalnych za lata 2017-2020 p o s t a n a w i a : 1. Przyznać adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług. 2. Przyznać adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 102/21 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącą – K.D. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata A.S. (karta 50 akt sądowych). W dniu 4 kwietnia 2022 r. substytut pełnomocnika z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie tut. Sądu i wykonał ich fotokopie. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Go 415/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę K.D. na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyznaczony adwokat złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a w dniu 9 sierpnia 2022 r. opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2022 r. sędzia sprawozdawca uznał, że powyższa opinia została sporządzona z zachowaniem wymogów z art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 - dalej "P.p.s.a.). Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2022 r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w łącznej wysokości 540 zł. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Artykuł 250 § ww. ustawy stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18) zwanego dalej "rozporządzeniem". Przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stanowi, że wysokość opłaty za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Do tego rodzaju decyzji należą m.in. decyzje zapadłe w sprawie rozłożenia na raty. Wobec powyższego, z uwagi na przedmiot skargi, wyznaczonemu adwokatowi należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej wysokości. Z kolei, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (tzn. w sprawie niniejszej 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, nie mniej niż 120 zł. Mając zatem na względzie fakt, że skarżąca była reprezentowana przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. 120 zł. Ponadto stawkę ww. opłat, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W ocenie referendarza sądowego, w rozpatrywanej sprawie nie zaszły okoliczności uzasadniające zwiększenie wynagrodzenia pełnomocnika ponad stawkę minimalną. To przepis § 4 ust. 2 umożliwia ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150% opłaty ustalonej w ust. 1, uzależniając to od uwzględnienia nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz od stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że jedynie w nadzwyczajnych, szczególnych okolicznościach, które zwiększają znacząco nakład pracy pełnomocnika niezbędnej do prawidłowej realizacji obowiązków, istnieje możliwość podwyższenia stawki wynagrodzenia. Nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdy jego aktywność w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r. sygn. akt II FZ 878/12 dostępne pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem referendarza, aktywność pełnomocnika w wypełnianiu obowiązków w toku całego prowadzonego przez tut. Sądem postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności. Przede wszystkim rozpoznawana sprawa nie należy do zawiłych, akta administracyjne nie są obszerne i nie sposób zidentyfikować w nich okoliczności o znacznym stopniu skomplikowania lub też wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie. Skarga została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym bez osobistego stawiennictwa pełnomocnika skarżącej. W toku postępowania przed sądem pierwszej instancji pełnomocnik sporządził tylko jedno pismo - wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, a po jego otrzymaniu - opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Również zapoznanie się z aktami sprawy mieści się w granicach zwykłej staranności. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 205 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.