I SA/Go 382/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego M.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do marca 2014 r. postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim doradcy podatkowemu M.B., tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 4.428 (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem) złotych, obejmującą należny podatek od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącą do kosztów sądowych oraz ustanowił doradcę podatkowego. Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła skarżącej pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego M.B.. Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Go 382/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę E.F. oraz przyznał doradcy podatkowemu M.B. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w urzędu kwotę 4.428 zł, obejmującą należy podatek od towarów i usług. Wyznaczony pełnomocnik wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono mu 23 lutego 2017 r. W dniu 23 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obejmującej sporządzenie ww. opinii wskazując, że w żadnej części nie zostały one zapłacone. Uznano, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 kwietnia 2017r. odpis opinii doręczono skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153). Kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego M.B. w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już rozstrzygnięta w wyroku z dnia 25 stycznia 2017 r. Zaś przedmiotem niniejszego postępowania są koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze fakt, że wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie została określona na kwotę 555.382,00 zł, przyznano wyznaczonemu pełnomocnikowi ww. koszty zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. g ww. rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2011 r. W myśl tych przepisów wynagrodzenie doradcy podatkowego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1 (kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł). Przyznaną na podstawie ww. regulacji kwotę, stosownie do § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług.