I SA/Go 332/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 sierpnia 2017 r. wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. K., W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać doradcy podatkowemu T. W. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim), wynagrodzenie w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych - powiększone o należny podatek od towarów i usług - z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Wyrokiem z 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę L. i W.K. na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd ustanowił dla skarżących pełnomocnika z urzędu, na którego Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego T.W.. Następnie, w dniu 14 czerwca 2017 r. wyznaczony pełnomocnik złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Równocześnie wniósł o przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, iż nie zostały one opłacone w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2017 r. Przewodniczący składu orzekającego uznał, iż powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem należytej staranności. W tym stanie rzeczy wniosek pełnomocnika należało uwzględnić Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznanym przypadku mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153). Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 tego aktu, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji 240 zł. Z kolei stosownie do § 3 ust. 2 pkt 2 ww. Rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy - 75% tej kwoty. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 8) P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.