I SA/Go 252/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej sporządzonej przez B.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 października 2020 r. sygn. akt I SA/Go 252/20 w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 rok postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 21 października 2020 r. sygn. akt I SA/Go 252/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę B.W. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 rok. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 24 listopada 2020r. (z.p.o. - k. 99 akt sądowych). W dniu 21 grudnia 2020 r. (data nadania) skarżący wniósł sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną do ww. wyroku z dnia 21 października 2020 r. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, który mógłby podpisać skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 114/20 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczono skarżącemu 15 lutego 2021 r. (z.p.o. – k. 34 teczki Prawo pomocy załącznik do akt) i jest ono prawomocne od dnia 23 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z regulacją art.175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej ( § 2a) Nadto zgodnie z § 3 omawianego przepisu skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Sporządzenie skargi kasacyjnej, o którym mowa w komentowanym przepisie, dotyczy nie tylko jej napisania, ale również podpisania, ponieważ to podpis wprost wskazuje na osobę, która przygotowała ten środek odwoławczy. W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie podpis złożony pod skargą kasacyjną potwierdza z punktu widzenia sądu oceniającego dopuszczalność tego środka, że w jego konstruowaniu brał udział, zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 175 P.p.s.a., uprawniony fachowy podmiot. Przy czym, o ile niezamieszczenie podpisu pod skargą kasacyjną, jeśli z jej treści wynika, że została sporządzona przez uprawnioną osobę, stanowi brak o usuwalnym charakterze, który obliguje sąd do wezwania do jego usunięcia, o tyle podpisanie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w art. 175 P.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 178 P.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez wymienione w art. 175 P.p.s.a. osoby ma bowiem charakter materialny, a nie formalny, który może zostać usunięty (por. M.Niezgódka-Medek [w:] B.Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 175, teza 3, LEX/el. 2019). W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł sporządzoną i podpisaną osobiście skargę kasacyjną do wyroku z dnia 21 października 2020 r. sygn. akt I SA/Go 252/20. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. uprawnionych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym złożenie przez niego osobiście skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.