I SA/Go 244/22

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.K. o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 rok na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok oraz odsetek za zwłokę p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi P.K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 101/21 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego – M.K. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata P.K. Postanowieniem z dnia 24 maja 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę M.K. na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, z uwagi na jej wniesienie po terminie. Pismem z dnia [...] maja 2022 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2021 r. Jednocześnie zwrócił się o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, albowiem nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2022 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2021 r. Następnie wyrokiem z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt I SA/Go 244/22 oddalił ww. skargę w całości. Pismem z dnia [...] września 2022 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł o uzupełnienie ww. wyroku w zakresie przyznania pełnomocnikowi działającemu z urzędu kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych, ponownie oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Postanowieniem z 4 października 2022 r. Sąd odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 15 września 2022 r. Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022r., poz. 329 - dalej "P.p.s.a."), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18) zwanego dalej "rozporządzeniem". Przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stanowi, że wysokość opłaty za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym. Tym samym, należne wynagrodzenie adwokata z urzędu za udział w postępowaniu przez sądem pierwszej instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Ponadto stawkę ww. opłat, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 205 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.