I SA/Go 237/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: zwolnić skarżącą od wpisu od skargi.

W.C. wniosła skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 21 czerwca 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka sama, w mieszkaniu o powierzchni 23,80 m2. Nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych. Nie posiada również przedmiotów wartościowych o wartości przekraczającej 5.000 zł. Ponosi koszty leczenia w wysokości około 200 zł miesięcznie. W dniu 12 lipca 2017 r. skarżąca przedłożyła dodatkowe dokumenty potwierdzające jej sytuację majątkową i rodzinną. Skarżąca pozostaje w związku małżeńskim, w którym od 2013r. ustanowiona została rozdzielność majątkowa. W latach 2015 i 2016 r. skarżąca nie składała zeznania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z przedłożonych rachunków wynika, że skarżąca ponosi koszty eksploatacji mieszkania w wysokości 450 zł miesięcznie, opłaty za prąd i gaz w wysokości około 79 zł, koszty lekarstw 152,06 zł. Decyzją z [...] lipca 2017 r. Starosta Powiatu uznał skarżącą za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Na chwilę obecną, jedyną opłatą niezbędną dla skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego jest wpis od skargi. W niniejszej sprawie wysokość wpisu od skargi wynosi 654 zł, zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.). Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc treść tego przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżąca spełniła przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W tej sytuacji, jej wniosek należało uwzględnić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.