I SA/Go 213/20

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokata K.G. o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi J.O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a : 1. Przyznać adwokatowi K.G. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług. 2. Przyznać adwokatowi K.G. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 44/20 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego – J.O. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata K.G. (karta 31 akt sądowych). Pismem z dnia [...] września 2020 r. wyznaczony pełnomocnik zwrócił się do Sądu o dostęp do akt niniejszej sprawy w portalu akt sądowych PASSA. Akta udostępniono w dniu 11 września 2020 r. Na rozprawie w dniu 29 października 2020 r. pełnomocnik wniósł jak w skardze. Równocześnie zwrócił się o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oświadczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I SA/Go 213/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę J.O. na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W dniu 16 grudnia 2020 r. pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Jednocześnie wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2020 r. sędzia sprawozdawca uznał, że powyższa opinia została sporządzona z zachowaniem wymogów z art. 177 § 4 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a.). Artykuł 250 § ww. ustawy stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stanowi, że wysokość opłaty za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Z tego też tytułu, mając na względzie przedmiot skargi, wyznaczonemu adwokatowi należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej wysokości. Z kolei, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1 (tzn. w sprawie niniejszej 240 zł), a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, nie mniej niż 120 zł. Mając na uwadze fakt, że skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. 120 zł. Ponadto stawkę ww. opłat, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 205 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.