I SA/Go 159/22

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi J.R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2021 p o s t a n a w i a : przyznać radcy prawnemu G.B. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie w wysokości 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 maja 2022 r. sygn. akt I SPP/Go 21/22 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim przyznał skarżącemu – J.R. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego G.B. (karta 15 akt sądowych). Wyrokiem z dnia 15 września 2022 r. sygn. akt I SA/Go 159/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę J.R. na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 listopada 2022 r. W dniu 2 grudnia 2022 r. pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały w żadnej części uiszczone. Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2023 r. stwierdzono, że powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzona została z zachowaniem zasad należytej staranności. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022r. poz. 329 - dalej w skrócie "P.p.s.a.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 93/04, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019r., poz. 68), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - wynagrodzenie obliczane jest na podstawie § 8, a w pozostałych sprawach wynosi - 240 zł. Z uwagi na charakter sporu oraz mając na uwadze fakt, że skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię przyjąć należało 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., tj. 120 zł. Ponadto stawkę opłaty, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%). Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.