I SA/Go 146/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi G. S. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu kwoty należności oddala skargę w całości.

Skarżąca spółka, G Sp. z o.o., wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] marca 2023 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2022 r. w sprawie określenia wysokości nieprzekazanej do organu egzekucyjnego kwoty 23.642,00 zł. Z akt postępowania wynika następujący stan faktyczny sprawy. Naczelnik Urzędu Skarbowego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec J.M., działając na podstawie art. 89 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej, na podstawie zawiadomienia z [...] kwietnia 2022 r., nr [...], skierowanego do dłużnika zajętej wierzytelności - G Sp. z o.o., doręczonego dłużnikowi zajętej wierzytelności, stosownie do art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, 18 maja 2022 r., a Zobowiązanemu, za pośrednictwem operatora pocztowego, 11 maja 2022 r. Zawiadomienie obejmujące łączną kwotę dochodzonych należności w wysokości 8.341.036,47 zł, w tym: należność główną w kwocie 5.201.124,00 zł, odsetki w kwocie 3.059.685,94 zł, koszty egzekucyjne w kwocie 80.226,53 zł.Dotyczyło tytułów wykonawczych wystawionych [...] kwietnia 2022 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...]- i obejmowało zaległości w podatku od towarów i usług za okres od 1 do 31 grudnia 2013 r. Organ I instancji, kierując do dłużnika zajętej wierzytelności zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w myśl art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wezwał jednocześnie G sp. z o.o. do złożenia oświadczenia dotyczącego: uznania zajętej wierzytelności, - przekazania z zajętych wierzytelności kwot na pokrycie należności, bądź podania powodu odmowy tego przekazania, - wskazania, czy w sądzie lub przed innym organem toczy się lub toczyła sprawa o zajętą wierzytelność. Organ egzekucyjny poinformował dłużnika zajętej wierzytelności, że zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia zawiadomienia, a także że zajęcie wierzytelności dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług. Podkreślił, że jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, mimo że wierzytelność została przez niego uznana i jest wymagalna, zajęta wierzytelność albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Dłużnik zajętej wierzytelności nie udzielił odpowiedzi w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 89 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z powyższym organ egzekucyjny skierował do skarżącej ponaglenie z [...] czerwca 2022 r., z prośbą o niezwłoczne udzielenie odpowiedzi na pismo wysłane w związku z czynnością nr [...] z [...] kwietnia 2022 r., dotyczącą zajęcia innych wierzytelności. Jednocześnie organ egzekucyjny poinformował, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków związanych z egzekucją wierzytelności może, stosownie do art. 168e ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, spowodować nałożenie kary pieniężnej do wysokości 3.800 zł i kara ta może być powtarzana. Powyższe ponaglenie zostało uznane za doręczone w myśl art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego 27 czerwca 2022 r., ponieważspółka nie podjęła korespondencji. Wobec braku odpowiedziorgan egzekucyjny, działając na podstawie art. 71a § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, pismem z [...] września 2022 r. wystąpił z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przeprowadzenie kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności, w zakresie zastosowanego środka egzekucyjnego. W dniu 13 grudnia 2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2022 r. Z treści pisma wynikało, że kontrola została przeprowadzona w siedzibie urzędu z Prezesem G Sp. z o.o. – R.A.. W wyniku kontroli ustalono, że Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki G Sp. z o.o. uchwałą nr [...] z [...] maja 2020 r. ustaliło J.M. wynagrodzenie z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu w wysokości 5.000 zł miesięcznie, płatne od [...] lipca 2020 r. w terminie do 10 dnia następnego miesiąca. Ustalono ponadto, że od [...] kwietnia 2022 r. do dnia spisania protokołu, dla J.M. dokonano następujących wypłat: - w dniu [...] maja 2022 r. - 3.742,00 zł za kwiecień 2022 r., - w dniu [...] czerwca 2022 r. - 3.742,00 zł za maj 2022 r., - w dniu [...] lipca 2022 r. - 3.980,00 zł za czerwiec 2022 r., - w dniu [...] września 2022 r. - 3.980,00 zł za lipiec 2022 r., - w dniu [...] września 2022 r. - 3.980,00 zł za sierpień 2022 r., - w dniu [...] października 2022 r. - 3.980,00 zł za wrzesień 2022 r., - w dniu [...] listopada 2022 r. - 3.980,00 zł za październik 2022 r. R.A. oświadczył, że spółka G sp. z o.o. nie udzieliła odpowiedzi na zajęcie wierzytelności z [...] kwietnia 2022 r., ponieważ nie posiadała wiedzy na temat treści zajęcia, gdyż korespondencja nie została odebrana (zwrot korespondencji- dwukrotne awizo). Do pisma dołączone zostały wydruki z [...] dotyczące potwierdzenia wykonanych operacji oraz protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników spółki G spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z [...] maja 2020 r.. Organ I instancji, zawiadomieniami z [...] grudnia 2022 r. dokonał: - zajęcia innej wierzytelności pieniężnej - zawiadomienie nr [...], doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności G Sp. z o.o. 5 stycznia 2023 r., a zobowiązanemu 22 grudnia 2022 r., - zajęcia wynagrodzenia za pracę - zawiadomienie nr [...], doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności G Sp. z o.o. 5 stycznia 2023 r., a zobowiązanemu 20 grudnia 2022 r. W dniu 27 grudnia 2022 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] grudnia 2022 r., zawierająceprotokół kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności - G Sp. z o.o. z [...] listopada 2022 r., podpisany przez R.A. z adnotacją, iż nie wnosi uwag, potwierdzający ustalenia przesłane pismem z [...] grudnia 2022 r. Wobec braku realizacji zajęcia przez dłużnika zajętej wierzytelności organ I instancji, postanowieniem z [...] grudnia 2022 r.określił skarżącej wysokość nieprzekazanej kwoty w wysokości 23.642,00 zł. Uzasadniając swoje stanowisko organ stwierdził m.in., że dłużnik zajętej wierzytelności powinien był przekazać do organu egzekucyjnego kwoty wynikające w zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, po uznaniu zawiadomienia za doręczone, tj. od 26 maja 2022 roku - kolejno: 08.06.2022r. - 3.742,00 zł, 28.07.2022r. - 3.980,00 zł, 01.09.2022r. -3.980,00 zł, 19.09.2022r. - 3.980,00 zł, 18.10.2022 - 3.980,00 zł, 9.11.2022r. - 3.980,00 zł. Natomiast od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, tj. 26 maja 2022 roku, do chwili obecnej,skarżąca nie przekazała żadnej kwoty na rachunek organu egzekucyjnego tytułem realizacji zajęcia. Wobec powyższego organ egzekucyjny stwierdził, że skarżąca bezpodstawnie uchylała się i wdalszym ciągu uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności na rachunek organu egzekucyjnego. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie organu I instancji, zarzucając mu: - naruszenie art. 71a § 9 ustawy z dnia 17 czerwca o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2022 poz. 479 ze zm.), poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż organ dokonał skutecznego zajęcia wierzytelności pieniężnych przysługujących zobowiązanemu od spółki innych niż związanych z udziałami wspólnika i przez to przyjęcie, iż spółka jako dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu; - naruszenie art. 71a § 9 ustawy, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że organ dokonał skutecznego zajęcia wierzytelności pieniężnych przysługujących zobowiązanemu od spółki innych niż związanych z udziałami wspólnika na skutek doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 KPA i przez to przyjęcie, iż spółka jako dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu; - naruszenie z art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w związku z art. 15zzzzzn2 ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze zm. - dalej ustawy COVID), poprzez jego niezastosowanie pomimo tego, że przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID, który wszedł w życie 16 grudnia 2021 r. nakłada na organ obowiązek zawiadomienia strony: o uchybieniu terminu i jednocześnie zobowiązuje organ administracji publicznej do wyznaczenia stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (złożenie oświadczenia w zakresie uznania zajętej wierzytelności zobowiązanego, przekazania kwot z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub wskazania odmowy przekazania, wskazania w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy sięalbo toczyła sprawa o zajętą wierzytelność) i pomimo tego przyjęcie, iż dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu;- naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 KPA, poprzez zaniechanie naruszenie zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organu oraz zasady udzielania informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania poprzez brak sporządzenia wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego w sprawie, w szczególności w zakresie pojawiających się różnić w oznaczeniu dokumentów kierowanych do spółki, co może mieć znaczący wpływ na obowiązki strony. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi I instancji, ewentualnie o jego zmianę. Postanowieniem z [...] marca 2023 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji wskazał m.in., że zgodnie z brzmieniem art. 89 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. W myśl przepisu § 2 wskazanego artykułu, zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, przy czym zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług. W art. 89 § 3 ustawy normodawca wskazał m.in., że jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy: a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego, b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania, c) i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność.Ponadto: - zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;- doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1. Organ stwierdził, że egzekucja z wierzytelności pieniężnych jest tylko jednym ze środków egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych. Zasadniczym celem jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku o charakterze pieniężnym przez dłużnika. Pozycję prawną dłużnika zajętej wierzytelności określają szczegółowo przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji normujące egzekucję należności pieniężnych. Przepisy te przewidują, że w razie zajęcia wierzytelności dłużnikowi nie wolno wypłacać zobowiązanemu zajętej kwoty, lecz jest on zobowiązany do jej przekazania organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności. Podkreślił, że w świetle unormowań art. 67a § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji. Zatem organ egzekucyjny zajmując wierzytelność wstępuje w prawa i obowiązki zobowiązanego. Fakt zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego nie zmienia charakteru stosunku prawnego między dłużnikiem zajętej wierzytelności a zobowiązanym, w którego miejsce wstępuje organ egzekucyjny. O braku bezpodstawności uchylania się dłużnika od przekazania zajętej wierzytelności można zatem mówić jedynie w tych przypadkach, które umożliwiają mu skuteczne uchylanie się od wykonania zobowiązania względem wierzyciela. Tym samym organ może dokonać zajęcia wierzytelności innej niż określana w art. 72-85 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czyli z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, a także z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych. Organ przypomniał, że dłużnik zajętej wierzytelności (skarżąca) nie udzielił odpowiedzi na zajęcie z [...] kwietnia 2022 r., ani na ponaglenie z [...] czerwca 2022 r., dotyczące tego zajęcia. Z akt sprawy wynika, że ww. zajęcie zostało wysłane na adres siedziby skarżącej spółki. Z powodu niemożności doręczenia, pismo [...] maja 2022 r. pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tym UP, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni ww. przesyłki, pismo awizowano powtórnie 12 maja 2022 r., a następnie, wobec niepodjęcia awizowanego pisma, zostało ono 19 maja 2022 r. zwrócone do nadawcy. Powyższe informacje wynikają ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. zawiadomienia o zajęciu z [...] kwietnia 2022 r.Również ponaglenie, wysłane na adres siedziby spółki z [...] czerwca 2022 r. nie zostało podjęte przez dłużnika zajętejwierzytelności. Wobec dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach 13 i 21 czerwca 2022 r. i zwrotu do nadawcy, pismo zostało uznane za doręczone 27 czerwca 2022 r. Organ zauważa, że zgodnie z art. 45 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 44 § 1 ustawy stanowi natomiast, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Stosownie do art. 44 § 2 ustawy, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Natomiast zgodnie z art. 44 § 3 cytowanej ustawy, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego). Organ przypomniał, że zawiadomienie o zajęciu z [...] kwietnia 2022 r., wobec niepodjęcia go w określonym terminie przez dłużnika zajętej wierzytelności, należało uznać na skutecznie doręczone w trybie administracyjnym 18 maja 2022 r. Organ odwoławczy zauważa również, że w zaskarżonym postanowieniu organ pierwszej instancji wskazał mylnie datę doręczenia zawiadomienia - 26 maja 2022 r., jednak nie ma to wpływu na merytoryczne załatwienie sprawy. Skarżąca zarzuciła, iż organ nie dokonał zajęcia wierzytelności przysługujących zobowiązanemu od Spółki. Wskazała, że zajęcie o numerze [...] dotyczy zawiadomienia o zajęciu udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością - podstawa prawna art. 96j ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podniosła, że dopiero 15 grudnia 2022 r. pojawia sięzawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z tytułu dostaw, robót, usług, o których mowa w art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odnosząc się do tego zarzutu organ stwierdził, że dokonał: - zajęcia udziałów J.M. w spółce G Sp. z o. o. na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022r. oraz - zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o. o. na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022r. Zawiadomienie dotyczące zajęcia udziałów J.M. w spółce G Sp. z o.o. dokonane zawiadomieniem nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. zostało wysłane do Spółki przesyłką Poczty Polskiej [...], natomiast zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o.o. dokonane zawiadomieniem nr [...] z [...] kwietnia 2022r. zostało wysłane odrębną korespondencją - przesyłką Poczty Polskiej nr [...]. Obydwu zawiadomień dłużnik zajętej wierzytelności nie odebrał. Natomiast wskazanym przez skarżącą zawiadomieniem z [...] grudnia 2022 r., nr [...] organ egzekucyjny dokonał ponownie zajęcia innej wierzytelności pieniężnej Zobowiązanego. Niezasadne są zatem zarzuty dotyczące braku zajęcia innej wierzytelności pieniężnej na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022r. W ocenie organuzajęcie wierzytelności, dokonane ww. zawiadomieniem spełnia wszelkie wymogi określone w art. 67 i art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W zawiadomieniu organ egzekucyjny wezwał dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty z tytułu wierzytelności, do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi z tytułu dostaw, robót i usług, bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu. Ponadto zawiadomienie zawiera zobowiązanie dłużnika zajętej wierzytelności, aby ten w terminie 7 dni od daty doręczenia, złożył oświadczenie dotyczące okoliczności wskazanych w powołanym wyżej art. 89 § 3 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodatkowo zawiadomienie zawiera pouczenie dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach dokonanego zajęcia i konsekwencjach nieprawidłowego jego wykonania. Wskazano również przedmiot zajęcia, tj. wierzytelności względem J.M.. Organ zauważył również, że ustawodawca nie przewidział obowiązku wskazania w zawiadomieniu o zajęciu konkretnej wierzytelności, której ono dotyczy. Skierowane do dłużnika zajętej wierzytelności zajęcie obejmuje bowiem swoim zakresem wszystkie wierzytelności bieżące, a zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług. Podkreślił, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wskazują okoliczności, które mogłyby uzasadniać zwłokę dłużnika zajętej wierzytelności w przekazaniu zajętej kwoty na rachunek organu egzekucyjnego. Dłużnik zajętej wierzytelności obowiązany jest bowiem wterminie wymagalności wykonać bezpośrednio na rzecz organu egzekucyjnego zobowiązanie, które posiada wobec zobowiązanego. Organ podkreślił, że obowiązkiem dłużnika zajętej wierzytelności, po skutecznym dokonaniu zajęcia wierzytelności, jest realizacja zajęcia lub powiadomienie organu egzekucyjnego o przeszkodzie w jego realizacji (art. 67 § 2 pkt 7 ustawy), a także poddanie się kontroli organu egzekucyjnego. W przypadku zajęcia wierzytelności pieniężnej innej niż określone w art. 72-85 ustawy, organ egzekucyjny wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Okoliczność, że zajęta wierzytelność została uznana i jest wymagalna może wynikać wprost z pisemnego oświadczenia uprawnionego do reprezentacji przedstawiciela dłużnika zajętej wierzytelności albo zostać ustalona w toku kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, do której przeprowadzenia u dłużników zajętej wierzytelności organy egzekucyjne uprawnione są na podstawie art. 71a § 1 ustawy. W art. 71a § 9 wskazanej ustawy mowa jest o konsekwencjach, jakie mogą być następstwem bezpodstawnego uchylania się dłużnika zajętej wierzytelności od jej przekazania. Przy czym podkreślenia wymaga, że podstawą do uchylenia się przez dłużnika zajętej wierzytelności, mogą być tylko takie okoliczności prawne, które umożliwiają mu skuteczne uchylenie się od wykonania zobowiązania względem wierzyciela (np. zarzut przedawnienia, potrącenia, wcześniejsze zajęcie wierzytelności przez inny organ egzekucyjny). Stosownie do art. 71a § 9 ww. ustawy, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie. Stosownie natomiast do art. 71b ww. ustawy, jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa w art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podkreślić należy, że postanowienie określające wysokość uznanej i nieprzekazanej wierzytelności ma charakter deklaratoryjny i wskazuje jedynie wartość nieuregulowanego zobowiązania. Poprzez wydanie postanowienia w oparciu o art. 71a § 9 ww. ustawy następuje konkretyzacja obowiązku dłużnika zajętej wierzytelności, określenie jego charakteru i zakresu. Przepis ten stanowi podstawę prawną do przypisania odpowiedzialności dłużnikowi zajętej wierzytelności za bezpodstawne uchylanie się od przekazania organowi egzekucyjnemu zajętej wierzytelności albo części wierzytelności. Organ wskazał również, że przepis art. 71a § 9 ustawy zawiera w swej treści elementy, które powinny zostać ustalone w wyniku kontroli aby organ egzekucyjny uzyskał uzasadnienie do wydania ww. postanowienia. Kontrola, o której mowa w art. 71a § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to uprawnienie organu egzekucyjnego dla zabezpieczenia realizacji celów jakie zostały określone w postępowaniu egzekucyjnym. Celem tego postępowania jest ustalenie okoliczności wskazujących, czy dłużnik zajętej wierzytelności nie uchylił się od bezpodstawnego przekazania tej wierzytelności organowi egzekucyjnemu, który dokonał zajęcia. Organ odwoławczy zauważa, że organ egzekucyjny pismem z [...] września 2022 r. wystąpił z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przeprowadzenie kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności w zakresie zastosowanego środka egzekucyjnego. W wyniku przeprowadzonej kontroli dokonanej z udziałem Prezesa Zarządu Spółki skarżącej ustalono, że uchwałą nr [...] z [...] maja 2020 r. Zgromadzenie Wspólników spółki G sp. z o.o. ustaliło J.M. wynagrodzenie z tytułu powołania do pełnienia funkcji Członka Zarządu w wysokości 5.000 zł miesięcznie, płatne w terminie do dnia 10 następnego miesiąca. Ustalono ponadto w jakiej wysokości nastąpiły od [...] kwietnia 2022 r. do dnia spisania protokołu.R.A. oświadczył ponadto, iż spółka nie udzieliła odpowiedzi na zajęcie wierzytelności z [...] kwietnia 2022 r.z uwagi na fakt, że nie posiadała wiedzy na temat treści zajęcia, ponieważ korespondencja nie została odebrana. Organ stwierdził, że do organu egzekucyjnego nie wypłynęła odpowiedź na żadne z zajęć wierzytelności a dłużnik zajętej wierzytelności nie zrealizował dokonanego zajęcia. Podkreślił, że R.A. oraz zobowiązany – J.M. są osobami zasiadającymi w zarządzie G sp. z o.o. Zawiadomienieo zajęciu wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o.o., dokonane na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. J.M. odebrał 11 maja 2022 roku.Zatem jako zobowiązany, ale także jednocześnie jako członek zarządu G sp. z o.o. miał wiedzę o dokonanym zajęciu wierzytelności. Wiedział zatem, że spółka w której pełni rolę członka zarządu nie miała prawa wypłacać mu zajętej wierzytelności, a on nie miał prawa tej wierzytelności odebrać (art. 89 § 3 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Dłużnik zajętej wierzytelności winien był przekazać organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności kwotę w wysokości 23 642 zł, wypłaconą J.M., po doręczeniu 18 maja 2022 r. zawiadomienia z [...] kwietnia 2022 r. Tym samym w ocenie organu odwoławczego, zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że istniały podstawy do wydania przez organ egzekucyjny postanowienia, o którym mowa w art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, określającego wysokość kwoty nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności, wobec faktu, że G sp. z o. o. bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności zgodnie z art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odnosząc się do niezastosowania przepisu art. 15zzzzzn² ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.) organ ocenił, że przepis ten nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Przypomniał, że zgodnie z brzmieniem ww. przepisu art. 15zzzzzn², w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem 2administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju, - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Organ podkreślił, że 16 maja 2022 r. weszło w życie rozporządzenie z dnia 12 maja 2022 r. Ministra Zdrowia w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022r., poz. 1027). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia 16 maja 2022 r. został odwołany na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS CoV-2. W związku z tym, że zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o. o. dokonane zawiadomieniem z [...] kwietnia 2022r. było awizowane dwukrotnie w dniach: 4 i 12 maja 2022 r. i uznane za doręczone, stosownie do art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, 18 maja 2022 r., tj. w dniu w którym nie obowiązywał już stan epidemii, przepis art. 15 zzzzzn²wskazanej ustawy nie mógł znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie. W wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze podniesiono zarzut naruszenia: - art. 56 § 1 ust 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego niezastosowanie pomimo tego, iż wyrokiem z dnia 16 lutego 2023 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt 1 SA/ Go 195/22 na skutek skargi J.M. uchylona została decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r., która stanowiła podstawę wystawienia tytułu wykonawczego oraz dokonanych zajęć egzekucyjnych; - naruszenie art. 71a§9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż organ dokonał skutecznego zajęcia wierzytelności pieniężnych przysługujących zobowiązanemu od spółki innych niż związanych z udziałami wspólnika i przez to przyjęcie , iż spółka jako dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu; - naruszenie art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż organ dokonał skutecznego zajęcia wierzytelności pieniężnych przysługujących zobowiązanemu od spółki innych niż związanych z udziałami wspólnika na skutek doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 Kpa i przez to przyjęcie, iż spółka jako dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu; - naruszenie art. naruszenie z art. 71a§9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w związku z art.15zzzzzn²ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze zm. - dalej ustawy COVID), poprzez jego niezastosowanie pomimo tego, że przepis art. 15zzzzzn² ustawy COVID, który wszedł w życie 16 grudnia 2021 r. nakłada na organ obowiązek zawiadomienia strony: o uchybieniu terminu i jednocześnie zobowiązuje organ administracji publicznej do wyznaczenia stronie terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu (tutaj: złożenia oświadczenia w zakresie uznania zajętej wierzytelności zobowiązanego, przekazania kwot z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub wskazania odmowy przekazania, wskazania w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła sprawa o zajętą wierzytelność) i pomimo tego przyjęcie, iż dłużnik bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności organowi egzekucyjnemu. Zobowiązanie do złożenia oświadczenia organ skierował w dacie obowiązywania stanu epidemii, a fakt iż stan epidemii został uchylony z dniem 16 maja 2022 r. nie powinien decydować o braku zastosowania wskazanego przepisu; - naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 Kpa, poprzez zaniechanie zastosowania zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organu oraz zasady udzielania informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania poprzez brak sporządzenia wyczerpującego uzasadnienia prawnego i faktycznego w sprawie, w szczególności w zakresie pojawiających się różnic w oznaczeniu dokumentów kierowanych do spółki, zaniechaniu wyjaśnienia dokumenty były kierowane do spółki czy do J.M., co może mieć znaczący wpływ na obowiązki strony. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie orzeczenie, co do meritum sprawy poprzez zmianę postanowienia. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Stosownie do zarządzenia z dnia 17 sierpnia 2023 r. sprawa skierowana została do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwaną dalej P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Z kolei, w myśl art. 145 § 1 P.p.s.a. zaskarżona do sądu administracyjnego decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1). Ponadto stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym tu zastosowania). Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że zaskarżonepostanowienie nie narusza prawo. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 89 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, przy czym zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług (art. 89 § 2). W art. 89 § 3 ustawy ustawodawca wskazał, iż jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy: a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego, b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania, c) i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność.Zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;- doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1. Racje ma organ egzekucyjny wskazując, że egzekucja z wierzytelności pieniężnych jest tylko jednym ze środków egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych. Zasadniczym celem jest doprowadzenie do przymusowego wykonania obowiązku o charakterze pieniężnym przez dłużnika. Pozycję prawną dłużnika zajętej wierzytelności określają szczegółowo przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji normujące egzekucję należności pieniężnych. Przepisy te przewidują, że w razie zajęcia wierzytelności dłużnikowi nie wolno wypłacać zobowiązanemu zajętej kwoty, lecz jest on zobowiązany do jej przekazania organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności. Co istotne, stosownie do art. 67a § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny może z mocy samego zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego albo ruchomości wykonywać wszelkie prawa zobowiązanego w zakresie niezbędnym do prowadzenia egzekucji. Zatem organ egzekucyjny zajmując wierzytelność wstępuje w prawa i obowiązki zobowiązanego. O braku bezpodstawności uchylania się dłużnika od przekazania zajętej wierzytelności można zatem mówić jedynie w tych przypadkach, które umożliwiają mu skuteczne uchylanie się od wykonania zobowiązania względem wierzyciela. Zatem organ egzekucyjny może dokonać zajęcia wierzytelności innej niż określana w art. 72-85 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czyli z wynagrodzenia za pracę, ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, a także z rachunków bankowych i wkładów oszczędnościowych. Przypomnieć należy, żeskarżąca - dłużnik zajętej wierzytelności,nie udzieliła odpowiedzi na zajęcie z [...] kwietnia 2022 r., ani na ponaglenie z [...] czerwca 2022 r., dotyczące tego zajęcia. Z akt sprawy wynika, że zajęcie zostało wysłane na adres siedziby skarżącej spółki. Z powodu niemożności doręczenia, pismo 4 maja 2022 r. pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma w tym UP, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni przesyłki, pismo awizowano powtórnie 12 maja 2022 r., a następnie, wobec niepodjęcia awizowanego pisma, zostało ono 19 maja 2022 r. zwrócone do nadawcy. Informacje te wynikają bezpośrednio z akt postępowania, w których znajdują się zwrot potwierdzenia odbioru zawiadomienia o zajęciu z [...] kwietnia 2022 r.Również ponaglenie, wysłane na adres siedziby spółki z [...] czerwca 2022 r. nie zostało podjęte przez dłużnika zajętejwierzytelności. Wobec dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach 13 i 21 czerwca 2022 r. i zwrotu do nadawcy, pismo zasadnie zostało uznane przez organ jako doręczone 27 czerwca 2022 r. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 45 Kpa, jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 44 § 1 ustawy stanowi natomiast, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Stosownie do art. 44 § 2 ustawy, zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Natomiast zgodnie z art. 44 § 3 cytowanej ustawy, w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kodeksu postępowania administracyjnego). Zawiadomienie o zajęciu z [...] kwietnia 2022 r., wobec niepodjęcia go w określonym terminie, należało zatem uznać za skutecznie doręczone w trybie administracyjnym 18 maja 2022 r. Skarżąca zarzuciła, iż organ nie dokonał zajęcia wierzytelności przysługujących zobowiązanemu od Spółki. Wskazała, że zajęcie o numerze [...] dotyczy zawiadomienia o zajęciu udziału w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością - podstawa prawna art. 96j ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podniosła, że dopiero 15 grudnia 2022 r. pojawia sięzawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z tytułu dostaw, robót, usług, o których mowa w art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podkreślić należy, że zarzut ten został prawidłowo oceniony w zaskarżonym postanowieniu i szczegółowo uargumentowany. Zawiadomienie dotyczące zajęcia udziałów J.M. w spółce G Sp. z o.o. dokonane zawiadomieniem nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. zostało wysłane do Spółki przesyłką Poczty Polskiej [...], natomiast zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o.o. dokonane zawiadomieniem nr [...] z [...] kwietnia 2022r. zostało wysłane odrębną korespondencją - przesyłką Poczty Polskiej nr [...]. Obydwu zawiadomień dłużnik zajętej wierzytelności nie odebrał. Natomiast wskazanym przez skarżącą zawiadomieniem z [...] grudnia 2022 r., nr [...] organ egzekucyjny dokonał ponownie zajęcia innej wierzytelności pieniężnej Zobowiązanego. Zatem zarzuty dotyczące braku zajęcia innej wierzytelności pieniężnej na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022r. są niezasadne. Zajęcie wierzytelności, dokonane wskazanym zawiadomieniem spełnia wszelkie wymogi określone w art. 67 i art. 89 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W zawiadomieniu organ egzekucyjny wezwał dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty z tytułu wierzytelności, do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi z tytułu dostaw, robót i usług, bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu. Ponadto zawiadomienie zawiera zobowiązanie dłużnika zajętej wierzytelności, aby ten w terminie 7 dni od daty doręczenia, złożył oświadczenie dotyczące okoliczności wskazanych w powołanym wyżej art. 89 § 3 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodatkowo zawiadomienie zawiera pouczenie dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach dokonanego zajęcia i konsekwencjach nieprawidłowego jego wykonania. Wskazano również przedmiot zajęcia, tj. wierzytelności względem J.M.. Trafne jest stwierdzenie organu, iż ustawodawca nie przewidział obowiązku wskazania w zawiadomieniu o zajęciu konkretnej wierzytelności, której ono dotyczy. Skierowane do dłużnika zajętej wierzytelności zajęcie obejmuje bowiem swoim zakresem wszystkie wierzytelności bieżące, a zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie wskazują okoliczności, które mogłyby uzasadniać zwłokę dłużnika zajętej wierzytelności w przekazaniu zajętej kwoty na rachunek organu egzekucyjnego. Dłużnik zajętej wierzytelności obowiązany jest bowiem wterminie wymagalności wykonać bezpośrednio na rzecz organu egzekucyjnego zobowiązanie, które posiada wobec zobowiązanego. Obowiązkiem dłużnika zajętej wierzytelności, po skutecznym dokonaniu zajęcia wierzytelności, jest realizacja zajęcia lub powiadomienie organu egzekucyjnego o przeszkodzie w jego realizacji (art. 67 § 2 pkt 7 ustawy), a także poddanie się kontroli organu egzekucyjnego. W przypadku zajęcia wierzytelności pieniężnej innej niż określone w art. 72-85 ustawy, organ egzekucyjny wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności. Okoliczność, że zajęta wierzytelność została uznana i jest wymagalna może wynikać wprost z pisemnego oświadczenia uprawnionego do reprezentacji przedstawiciela dłużnika zajętej wierzytelności albo zostać ustalona w toku kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, do której przeprowadzenia u dłużników zajętej wierzytelności organy egzekucyjne uprawnione są na podstawie art. 71a § 1 ustawy. Podkreślić należy, że w art. 71a § 9 wskazanej ustawy mowa jest o konsekwencjach, jakie mogą być następstwem bezpodstawnego uchylania się dłużnika zajętej wierzytelności od jej przekazania. Przy czym podstawą do uchylenia się przez dłużnika zajętej wierzytelności, mogą być tylko takie okoliczności prawne, które umożliwiają mu skuteczne uchylenie się od wykonania zobowiązania względem wierzyciela (np. zarzut przedawnienia, potrącenia, wcześniejsze zajęcie wierzytelności przez inny organ egzekucyjny). Stosownie do art. 71a § 9 ustawy, jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie. Stosownie natomiast do art. 71b ww. ustawy, jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, zajęta wierzytelność albo część wierzytelności może być ściągnięta od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej. Podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest postanowienie, o którym mowa w art. 71a § 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowienie określające wysokość uznanej i nieprzekazanej wierzytelności ma charakter deklaratoryjny i wskazuje jedynie wartość nieuregulowanego zobowiązania. Poprzez wydanie postanowienia w oparciu o art. 71a § 9 ustawy następuje konkretyzacja obowiązku dłużnika zajętej wierzytelności, określenie jego charakteru i zakresu. Przepis ten stanowi podstawę prawną do przypisania odpowiedzialności dłużnikowi zajętej wierzytelności za bezpodstawne uchylanie się od przekazania organowi egzekucyjnemu zajętej wierzytelności albo części wierzytelności. Zasadnie wskazał również organ, że przepis art. 71a § 9 ustawy zawiera w swej treści elementy, które powinny zostać ustalone w wyniku kontroli aby organ egzekucyjny uzyskał uzasadnienie do wydania ww. postanowienia. Kontrola, o której mowa w art. 71a § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to uprawnienie organu egzekucyjnego dla zabezpieczenia realizacji celów jakie zostały określone w postępowaniu egzekucyjnym. Celem tego postępowania jest ustalenie okoliczności wskazujących, czy dłużnik zajętej wierzytelności nie uchylił się od bezpodstawnego przekazania tej wierzytelności organowi egzekucyjnemu, który dokonał zajęcia. Podkreślić należy, że z akt postępowania wynika, iż organ egzekucyjny pismem z [...] września 2022 r. wystąpił z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przeprowadzenie kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności w zakresie zastosowanego środka egzekucyjnego. W wyniku przeprowadzonej kontroli dokonanej z udziałem Prezesa Zarządu Spółki skarżącej ustalono, że uchwałą nr [...] z [...] maja 2020 r. Zgromadzenie Wspólników spółki G sp. z o.o. ustaliło J.M. wynagrodzenie z tytułu powołania do pełnienia funkcji Członka Zarządu w wysokości 5.000 zł miesięcznie, płatne w terminie do dnia 10 następnego miesiąca. Ustalono ponadto w jakiej wysokości nastąpiły od [...] kwietnia 2022 r. do dnia spisania protokołu. R.A. oświadczył ponadto, iż spółka nie udzieliła odpowiedzi na zajęcie wierzytelności z [...] kwietnia 2022 r.z uwagi na fakt, że nie posiadała wiedzy na temat treści zajęcia, ponieważ korespondencja nie została odebrana. Co istotne R.A. oraz zobowiązany – J.M. są osobami zasiadającymi w zarządzie G sp. z o.o. Zawiadomienieo zajęciu wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o.o., dokonane na podstawie zawiadomienia nr [...] z [...] kwietnia 2022 r. J.M. odebrał 11 maja 2022 roku. Zatem jako zobowiązany, ale także jednocześnie jako członek zarządu G sp. z o.o. miał wiedzę o dokonanym zajęciu wierzytelności. Wiedział zatem, że spółka w której pełni rolę członka zarządu nie miała prawa wypłacać mu zajętej wierzytelności, a on nie miał prawa tej wierzytelności odebrać (art. 89 § 3 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Jako prawidłowe uznał Sąd stanowisko organu w zakresie niezastosowania przepisu art. 15zzzzzn² ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu art. 15zzzzzn², w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów:1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem 2administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju, - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Przypomnieć należy, że 16 maja 2022 r. weszło w życie rozporządzenie z dnia 12 maja 2022 r. Ministra Zdrowia w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022r., poz. 1027). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia 16 maja 2022 r. został odwołany na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS CoV-2.W związku z tym, że zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej w spółce G Sp. z o. o. dokonane zawiadomieniem z [...] kwietnia 2022r. było awizowane dwukrotnie w dniach: 4 i 12 maja 2022 r. i uznane za doręczone, zgodniez art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, 18 maja 2022 r., tj. w dniu w którym nie obowiązywał już stan epidemii, przepis art. 15 zzzzzn² ustawy nie mógł być zastosowany w niniejszej sprawie. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 56 § 1 ust 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez jego niezastosowanie pomimo tego, iż wyrokiem z dnia 16 lutego 2023 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt 1 SA/ Go 195/22 na skutek skargi J.M. uchylona została decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r., która stanowiła podstawę wystawienia tytułu wykonawczego oraz dokonanych zajęć egzekucyjnych. Również ten zarzut w ocenie Sądu okazał się niezasadny. Z art. 152 § 1 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W sytuacji, w której sąd pierwszej instancji nieprawomocnym wyrokiem uchylił decyzję utrzymującą w mocy decyzję stanowiącą podstawę prawną obowiązku podlegającego egzekucji administracyjnej, przyjmuje się, żerozstrzygnięcie to wywiera taki sam skutek, jak wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 P.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżona decyzja ze względu na jednoznaczną dyspozycję art. 152 § 1 P.p.s.a. - nie wywołuje skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku wydanego w sprawie, a zatem nie podlega ona wykonaniu do dnia rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej organu administracji. Wobec wydanego przez Sąd wyroku w sprawie sygn. akt I SA/ Go 195/22 ziściła się przesłanka zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego z majątku J.M., określona w art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postępowanie to uległo tym samym zawieszeniu. Tym samym wskazana okoliczność uniemożliwiała wydanie przez organ rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej zażaleniem skarżącej na postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie określenia nieprzekazanej przez dłużnika wierzytelności, zajętej w postępowaniu egzekucyjnym, które po wniesieniu zażalenia uległo zawieszeniu. Podkreślić należy, że dochodzenie nieprzekazanej kwoty od dłużnika zajętej wierzytelności w trybie określonym w art, 71b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odbywa się w ramach postępowania egzekucyjnego, w którym dokonano zajęcia wierzytelności, czyli w postępowaniu egzekucyjnym, które w niniejszej sprawie skierowane zostało do majątku J.M.. Okoliczność ta przesadza, że pomimo wydania ostatecznego postanowienia określającego wysokość kwoty nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności, ze względu na zawieszenie postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny nie przystąpi do egzekucji z majątku skarżącej. Pozostałe zarzuty spółki znalazły bezpośrednią lub pośrednią odpowiedź we wcześniejszych fragmentach uzasadnienia. Z tych tez powodów oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.