I SA/Gl 941/17

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 września 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej radcę prawnego.

Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podkreśliła, że jest osobą samotną, schorowaną, utrzymującą się z emerytury, wynoszącej po odliczeniu potrąceń komorniczych 866,80 zł, oraz z pomocy społecznej. Nie wskazała żadnego majątku, poza nieściągalną wierzytelnością. Do wniosku załączono dokumentację medyczną, m.in. kopie pilnego skierowania do szpitala z dnia 14 lipca 2017 r. (datę przyjęcia określono na dzień 23 sierpnia 2017 r.), decyzji w sprawie niepełnosprawności oraz kopie decyzji z dnia [...] w przedmiocie usług opiekuńczych (według niej usługi te zostały przyznane skarżącej do końca bieżącego roku) i potwierdzenia wypłaty emerytury za lipiec 2017 r. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W stosunku do skarżącej przesłanka ta została spełniona, przy czym można to stwierdzić na podstawie samego wniosku oraz dokumentacji, tak załączonej do niego, jak i znajdującej się w aktach administracyjnych, bez potrzeby wystosowania wezwania do jej uzupełniania. W świetle potwierdzenia wypłaty renty oraz decyzji w sprawie świadczenia opiekuńczego dysponuje ona niewielkim dochodem i musi korzystać z codziennej opieki przyznanej na preferencyjnych zasadach przez organ pomocy społecznej. Ten ostatni fakt, a także obszerna dokumentacja medyczna, w tym skierowanie do szpitala, do którego wnioskodawczyni miała być przyjęta dwa tygodnie temu, dowodzą jej poważnych problemów zdrowotnych z pewnością utrudniających osobisty udział w postępowaniu. Ponadto powyższe okoliczności znajdują pełne potwierdzenie w ustaleniach faktycznych poczynionych przez organy administracji publicznej, w szczególności tych odzwierciedlonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, z którego wynika, że strona prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w podanej przez nią kwocie, stanowiącej przedmiot zajęcia egzekucyjnego, oraz że udzielono jej jeszcze innego wsparcia uzależnionego od trudnej sytuacji materialnej, tj. przyznano zasiłki mieszkaniowy i energetyczny. W takim stanie rzeczy wypada przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na potrzeby postępowania sądowego. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.