I SA/Gl 935/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. w wyniku wznowienia postępowania w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] r., nr [...] , którą organ ten – po wznowieniu postępowania – uchylił swą decyzję z dnia [...] r., nr [...] , ustalającą skarżącemu K. S. łączne zobowiązanie pieniężne w kwocie [...] zł, i orzekł, że kwota należna tym tytułem wynosi [...] zł. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wspomniany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdy organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powyższego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter fakultatywny a do jego wydania niezbędne jest uprzednie ustalenie istnienia wyjątkowego zagrożenia. Sąd bowiem może (a nie: musi) podjąć takie rozstrzygnięcie wyłącznie wtedy, gdy wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która byłaby znaczna, lub spowodowania skutków, których odwrócenie byłoby trudne. Niezbędne jest zarazem podkreślenie, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń wnioskodawcy, który powinien wskazać, w czym upatruje owego niebezpieczeństwa, a następnie zaprezentować swą sytuację w sposób pozwalający na zweryfikowanie, czy te jego obawy są słuszne. Ewentualność uznania zasadności skargi nie stanowi więc przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Samo sformułowanie wniosku w tym przedmiocie jest natomiast niewystarczające do jego uwzględnienia. Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że pełnomocnik skarżącego ograniczył się do zgłoszenia żądania i nie przedstawił jakichkolwiek argumentów na jego poparcie, w tym nie wyjaśnił, w czym upatruje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Bez wątpienia było to niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ zdaniem Sądu do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Mając na względzie powyższe, rozpatrywany wniosek należało załatwić odmownie, a uczyniono to na podstawie powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.