I SA/Gl 889/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

S.M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 9 maja 2018 r. Pismem z dnia 3 lipca 2018 r., złożonym w dniu 6 lipca 2018 r., skarżący wniósł skargę na decyzję z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jeżeli więc w niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 9 maja 2018 r., to skarga na ten akt mogła zostać wniesiona najpóźniej w dniu 8 czerwca 2018 r. Tymczasem skarżący uczynił to w dniu 6 lipca 2018 r., czyli po terminie. Niezbędne zatem stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.