I SA/Gl 859/17

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi S. W.-S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie wniosku o zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej adwokata.

Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podkreśliła, że jest osobą w podeszłym wieku, samotną, niepełnosprawną i utrzymującą się z renty zagranicznej oraz renty rodzinnej w łącznej kwocie 2027 zł. Zwróciła uwagę na znaczne wydatki związane z jej stanem zdrowia, sięgające łącznie kwoty około 1000 zł. We wniosku nie wskazano żadnego majątku, poza domem. Skarżąca przedłożyła potwierdzenie wypłaty wspomnianej renty zagranicznej (kwotę do wypłaty określono w niej na 687,08 zł) oraz kopię należącej do niej legitymacji osoby niepełnosprawnej w stopniu znacznym, zaś na wezwanie referendarza sądowego nadesłała: potwierdzenie wypłaty otrzymywanego przez nią świadczenia polskiego (określono je na kwotę 1562,27 zł, zaznaczając jednocześnie, że dochód wynosi 1373,84 zł, zaś zaliczka na podatek oraz składka na ubezpieczenie społeczne odpowiednio 95 zł i 123,65 zł), orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 26 lutego 2010 r. (według niego skarżąca jest niezdolna do pracy, wymaga stałej opieki, a jej niepełnosprawność datuje się od września 1993 r.; orzeczenie wydano na stałe) oraz faktur i rachunku dokumentujących zakup leków i środków zapewniających higienę w jej stanie zdrowia (faktury dotyczące wspomnianych środków opiewają na kwoty 541,60 zł i 594,90 zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca wykazała tę przesłankę, choć nie nadesłała wszystkich dokumentów źródłowych, o które ją wzywano, tj. w szczególności zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za ubiegły rok oraz rachunków obrazujących koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego. Dostarczyła jednak potwierdzenia wypłaty otrzymywanych przez nią świadczeń z ubezpieczenia społecznego i udowodniła, że jest osobą niepełnosprawną w tak znacznym stopniu, że wysoce nieprawdopodobne jest, by dysponowała jakimś dodatkowym źródłem dochodu ze względu na całkowity brak możliwości zarobkowych. Stan ten potwierdzają faktury dotyczące wydatków ponoszonych przez wnioskodawczynię w rozpatrywanym zakresie. Wydatki te są bardzo wysokie, szczególnie jeżeli zestawić je z sumą świadczeń otrzymywanych przez stronę. Fakty te prowadzą do wniosku, że nie jest ona w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na potrzeby postępowania sądowego. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.