I SA/Gl 804/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącej B.S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł i orzekł, że prawidłowa wysokość tej należności wynosi [...] zł. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który umotywowano niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i faktem równoległego prowadzenia postępowań zmierzających do wymierzenia skarżącej należnego podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wspomniany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który – po przekazaniu mu skargi – może żądanie to uwzględnić nawet w przypadku, gdyby organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z powyższego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter fakultatywny a do jego wydania niezbędne jest uprzednie ustalenie istnienia wyjątkowego zagrożenia. Sąd bowiem może (a nie: musi) podjąć takie rozstrzygnięcie wyłącznie wtedy, gdy wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która byłaby znaczna, lub spowodowania skutków, których odwrócenie byłoby trudne. Niezbędne jest zarazem podkreślenie, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń wnioskodawcy, który powinien wskazać, w czym upatruje owego niebezpieczeństwa, a następnie zaprezentować swą sytuację w sposób pozwalający na zweryfikowanie, czy te jego obawy są słuszne. Ewentualność uznania zasadności skargi nie stanowi więc przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Samo sformułowanie wniosku w tym przedmiocie jest natomiast niewystarczające do jego uwzględnienia. Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że pełnomocnik skarżącej ograniczył się do zgłoszenia żądania i nie przedstawił jakichkolwiek argumentów na jego poparcie. Nie wyjaśnił bowiem, w czym upatruje sygnalizowanego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Nie wytłumaczył również, dlaczego o powstaniu takiego zagrożenia miałoby świadczyć równoległe prowadzenie wobec skarżącej innych postępowań podatkowych. Bez wątpienia takie umotywowanie wniosku uznać należało za niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a ponieważ – zdaniem Sądu – do takiej samej konkluzji prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Mając na względzie powyższe, rozpatrywany wniosek należało załatwić odmownie, a uczyniono to na podstawie powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.