I SA/Gl 797/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 maja 2026 r., nr 2401-IEE.7192.219.2026.MD UNP: 2401-26-121827 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia odrzucić skargę.

W piśmie datowanym na 16 czerwca 2026 r. W. S. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 14 maja 2026 r., nr 2401-IEE.7192.219.2026.MD UNP: 2401-26-121827 wydane w sprawie skargi na czynność egzekucyjną Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 6 lutego 2026 r., nr [...], która w postaci zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego została podjęta w toku postępowania egzekucyjnego dotyczącego grzywien nałożonych w drodze mandatów karnych. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z 20 lipca 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie swego numeru PESEL, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono skarżącemu 31 lipca 2026 r. i nie spotkały się z żadną jego reakcją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wspomnianych wezwań. Wyjaśnienie motywów niniejszego rozstrzygnięcia należy rozpocząć od odnotowania, że w myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego uwzględnienia wymaga, że stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma, których spełnienie jest niezbędne do nadania pismu prawidłowego biegu (zob. w szczególności uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22). W myśl z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Uwzględnienie powyższego prowadzi do wniosku, że zarówno termin do uiszczenia wpisu od skargi, jak i termin do uzupełnienia braku formalnego skargi został określony w ustawie i wynosi siedem dni, a bezskuteczny upływ tego terminu obliguje sąd do odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi i wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu 31 lipca 2026 r. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu do wykonania tych wezwań był piątek 7 sierpnia 2026 r. Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Tym samym odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. stało się konieczne.