I SA/Gl 787/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2022 r. nr COF.OUR.6375.35512.2019 ŁD.PM.ZZ 15235489 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W piśmie z dnia 31 maja 2022 r., A. K. (dalej: strona skarżąca, skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na postanowienie wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Rzeczonym postanowieniem Poczta Polska S. A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach utrzymała w mocy własne postanowienie z dnia 1 marca 2022 r. nr [...], mocą którego uznano za niezasadny zarzut nieistnienia obowiązku, przedstawiony przez skarżącego w toku postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy sformułował wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjaśnił, że skarga została uznana w całości za zasadną. W związku z tym, postanowieniem z dnia 15 czerwca 2022 r. nr [...] organ uchylił w całości postanowienie z dnia 29 kwietnia 2022 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia 1 marca 2022 r. i uznał wniesiony zarzut nieistnienia obowiązku za zasadny. Organ stwierdził bowiem, że brak jest dokumentu potwierdzającego zarejestrowanie przez stronę skarżącą odbiorników radiofonicznego oraz telewizyjnego, co uniemożliwiło wykazanie istnienia obowiązku wynikającego z ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1689). W piśmie z dnia 26 lipca 2022 r. organ odwoławczy poinformował, że na ww. postanowienie, wydane w trybie autokontroli, nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej w skrócie: P.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających (skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony) stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Stosownie do treści art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji skorzystał z instytucji uregulowanej w art. 54 § 3 P.p.s.a., poprzez uwzględnienie skargi w całości i wydanie nowego rozstrzygnięcia, uwzględniającego stanowisko strony skarżącej. Skarga wpłynęła do organu w dniu 3 czerwca 2022 r. Wydanie postanowienia na skutek zastosowania trybu autokontroli miało miejsce w dniu 15 czerwca 2022 r. Organ zachował zatem, w kontekście omówionej wyżej regulacji, termin przewidziany do dokonania tej czynności. W konsekwencji podjętych czynności należało uznać, że organ drugiej instancji w sposób prawidłowy skorzystał z przysługujących mu uprawnień autokontrolnych, powodując równocześnie wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia będącego przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. To z kolei doprowadziło do odpadnięcia przyczyny leżącej u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3, wobec czego należało orzec o jego umorzeniu.