I SA/Gl 775/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 26 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 20 kwietnia 2022 r., nr 2401-IEW1.4251.16.2021 UNP: 2401-22-092776 w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. i kwoty odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania oraz zabezpieczenia wykonania tych zobowiązań na majątku podatnika postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 25 maja 2022 r. A.P. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 20 kwietnia 2022 r. w przedmiocie zabezpieczenia wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. Sąd pismem z 9 sierpnia 2022 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Równocześnie skierował do pełnomocnika skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Braki te miały zostać uzupełnione w terminie 7 dni od momentu odebrania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwania została odebrana przez upoważnionego pracownika Kancelarii w dniu 12 sierpnia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 12 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Pełnomocnik skarżącego nie uiścił również wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 200 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis powinien zostać uiszczony gotówką w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu. Ponadto na gruncie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Na gruncie zaś art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz do wskazania numeru PESEL skarżącego i nadesłania pełnomocnictwa procesowego - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Upoważniony pracownik Kancelarii pełnomocnika skarżącego odebrał przedmiotowe wezwanie w dniu 12 sierpnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganej opłaty oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał wiec z dniem 19 sierpnia 2022 r. Ze względu na nieuiszczenie wpisu sądowego i nieuzupełnienie wskazanych braków formalnych należy uznać, że powyższy termin nie został zachowany, a skarga powinna zostać odrzucona. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.