I SA/Gl 752/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V Sp. z o.o. w I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr 2401-IOV4.4103.21.2025.JM-M UNP: 2401-25-101425 w przedmiocie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za luty 2024 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 czerwca 2025 r., zobowiązano V Sp. z o.o. w I. (dalej w skrócie: "skarżąca", "Spółka") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000,00 zł - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty, Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie przez osobę, która skargę podpisała, oświadczenia o dokonaniu tej czynności. Oświadczenie takie powinno zostać podpisane w sposób pozwalający na identyfikację imienia i nazwiska osoby je podpisującej (podpis czytelny, podpis opatrzony imienną pieczęcią). Omawiany brak może zostać uzupełniony również poprzez podpisanie samej skargi (własnoręczne podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy lub złożenie lub nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego) z zachowaniem wyżej opisanych wymogów. Zarówno wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi (pismo z dnia 30 czerwca 2025 r.) oraz odpis ww. zarządzenia, przesłane na adres Spółki, awizowano dwukrotnie wobec nieobecności adresata przesyłki. Pierwsze awizo wystawiono w dniu 2 lipca 2025 r., zaś drugie w dniu 10 lipca 2025 r. Skarżąca przesyłki nie odebrała i w dniu 17 lipca 2025 r. zwrócono ją do nadawcy z adnotacją "zwrot-nie podjęto w terminie". W konsekwencji wpisu sądowego od skargi nie uiszczono do dnia dzisiejszego, ani nie usunięto braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie omawiana regulacja stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Podpisem jest znak ręczny określonej osoby noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie NSA z 12 kwietnia 2024 r., sygn. I GZ 93/24; postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 maja 2013 r., sygn. II SAB/Op 12/13; oba orzeczenia są dostępne w bazie orzeczeń https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarga została opatrzona nieczytelnym podpisem, w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 czerwca 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie przez osobę, która skargę podpisała, oświadczenia o dokonaniu tej czynności. Oświadczenie takie powinno zostać podpisane w sposób pozwalający na identyfikację imienia i nazwiska osoby je podpisującej (podpis czytelny, podpis opatrzony imienną pieczęcią). Omawiany brak mógł zostać uzupełniony również poprzez podpisanie samej skargi (własnoręczne podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy lub złożenie lub nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego) z zachowaniem wyżej opisanych wymogów. Brak ten nie został jednakże usunięty do dnia dzisiejszego, co daje podstawę do odrzucenia skargi. W tym miejscu należy podkreślić, że skutek doręczenia korespondencji Sądu z dnia 30 czerwca 2025 r., zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nastąpił w tym przypadku w dniu 16 lipca 2025 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Skoro Spółka nie podjęła adresowanej do niej i dwukrotnie awizowanej przesyłki pocztowej, doręczenie należało uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu liczonego od pierwszego zawiadomienia, które nastąpiło 2 lipca 2025 r. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 i art. 219 § 1 P.p.s.a, strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Jednocześnie na mocy art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie została uiszczona opłata sądowa (w tym wpis sądowy), chyba że stronie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych określone w art. 239 P.p.s.a. lub zostanie przyznane na jej wniosek stosowne prawo pomocy obejmujące zwolnienie od tych kosztów. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszym przypadku nie ma zastosowania art. 239 P.p.s.a., wszak nie zachodzi ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych, ani nie przyznano Spółce prawa pomocy. W tych okolicznościach, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie, Sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia. Reasumując, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nieusunięcia braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, który upłynął w tym przypadku w dniu 23 lipca 2025 r., Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej. Orzeczenie wydano na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. i w oparciu o pozostałe przepisy powołane w treści uzasadnienia.