I SA/Gl 742/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. F. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 11 marca 2022 r. nr 2419-EA.711.49260115.2022.1.BLEW Cz. nr 49260115 w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia za pracę postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 11 marca 2022 r. nr 2419-EA.711.49260115.2022.1.BLEW Cz. nr 49260115 w przedmiocie zajęcia wynagrodzenia za pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji. Od zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnej w postaci zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę przysługiwała stronie skarga na czynność egzekucyjną, którą stosownie do art. 54 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 z późn. zm. – dalej jako p.e.a.) należało wnieść do organu egzekucyjnego, który dokonał czynności. Jak wynika z odpowiedzi organu na skargę z powyższego środka odwoławczego skarżący nie skorzystał. To oznacza, że wnosząc do tutejszego Sądu skargę nie wyczerpał toku instancji. Wobec powyższego złożoną przez skarżącego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.