I SA/Gl 742/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Madej (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

A S.A. w K. (zwana dalej: "Spółką") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczone w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] , nr [...], o uznaniu za niezasadny zarzutu prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Przedmiotowe postępowanie egzekucyjne, prowadzone było na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Prezydenta Miasta R.: - nr [...], obejmującego zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące styczeń - kwiecień 2005 r.; - nr [...], obejmującego zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące maj - sierpień 2005 r.; - nr [...], obejmującego zobowiązanie z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące wrzesień - grudzień 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji wskazał, że podstawę ustalenia właściwości rzeczowej organu egzekucyjnego ustawodawca uregulował w art. 19 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (obecnie: t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm., zwanej dalej: "u.p.e.a."). Zgodnie z art. 19 § 2 tej ustawy, właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, dla których ustalania lub określania i pobierania jest właściwy ten organ. Bezspornym jest ponadto fakt, że Prezydent Miasta R. jest organem właściwym do ustalania i pobierania należności pieniężnych z tytułu podatków i opłat. Organ ten nie może być właściwym do prowadzenia egzekucji, gdyż jak stanowi art. 22 § 2 u.p.e.a. właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się, co do zasady, według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego. Ponieważ Spółka ma siedzibę w K., wyklucza to właściwość miejscową Prezydenta Miasta R. jako organu egzekucyjnego. Z kolei Prezydent Miasta K. pomimo właściwości miejscowej do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, nie jest właściwy rzeczowo, gdyż uprawnionym organem do określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości wobec Spółki był Prezydent Miasta R.. Organ stwierdził, że skoro zobowiązana zaliczana jest do podmiotów, o których mowa w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t. j. Dz. U. z 2004 r., nr 121, poz. 1267 ze zm.), postępowanie egzekucyjne powinno być prowadzone przez naczelnika urzędu skarbowego wymienionego w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych. W związku z powyższym, właściwym w rozpatrywanej sprawie organem egzekucyjnym jest Naczelnik [...]Urzędu Skarbowego w S.. Stanowisko powyższe zostało zakwestionowane w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której Spółka zarzuciła naruszenie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) w związku z obowiązującym do dnia 31 grudnia 1998 r. art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (t. j. Dz. U. z 1997 r., nr 36 poz. 224 ze zm.). Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Zaznaczył, że w odniesieniu do zgłoszonego zarzutu na prowadzone (na podstawie powyższych tytułów wykonawczych) postępowanie egzekucyjne zostało wydane postanowienie zawierające stanowisko wierzyciela, utrzymane następnie w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.. Skarga wniesiona na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego oddalona została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 marca 2012 r. o sygn. akt I SA/Gl 829/11. Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego oparte zostało na stanowisku wierzyciela, celowe w ocenie pełnomocnika strony skarżącej było zawieszenie niniejszego postępowania do czasu uprawomocnienia się powyższego wyroku, od którego wniesiona została skarga kasacyjna. Pełnomocnik organu przychylił się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania, wskazując, iż zasadnicze znaczenie dla niniejszego postępowania ma rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny spornej kwestii właściwości organu egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na zgodny wniosek stron. Następnie postanowieniem z dnia 14 lipca 2014 r. podjęto zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sąd ustalił, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 23 czerwca 2014 r. wniosek o rozstrzygnięcie w drodze uchwały następującego zagadnienia prawnego: 1) Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego. 2) W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątkowych zobowiązanego. Postępowanie w przedmiocie podjęcia powyższej uchwały zawisło przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt II FPS 5/14. Wyjaśnienie tego zagadnienia prawnego jest niezbędne, wobec istotnej rozbieżności orzecznictwa sądowego w tym zakresie. Od jego wyniku zależy natomiast rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, co uzasadnia zawieszenie tego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.