I SA/Gl 698/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury po rozpoznaniu w dniu 2 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie sposobu załatwienia pisma p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z 26 maja 2026 r. M. K. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako: organ), wskazaną w sentencji postanowienia. W treści skargi podniósł, że pismem z 30 marca 2026 r. wniósł do organu ponaglenie na przewlekłe i nieprawidłowe prowadzenie postępowania oraz wniosek o niezwłoczne zastosowanie art. 161 § 1 Ordynacji podatkowej. Natomiast organ pismem z 30 kwietnia 2026 r. poinformował go, że zgodnie z art. 221 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, potraktował ww. pismo jako skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. oraz że uznał ją za bezzasadną. Z powyższym nie zgodził się skarżący. W przekazanej do Sądu wraz ze skargą i aktami sprawy odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. 21 stycznia 2026 r., Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 - dalej jako: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.3), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zawarte w art. 3 § 2 p.p.s.a. wyliczenie stanowi katalog zamknięty, zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach enumeratywnie przez ustawę wymienionych. Innymi słowy, skarga wniesiona na akt lub czynność, bezczynność lub przewlekłość, które nie zostały wymienione w wymienionym katalogu podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż zainicjowana taką skargą sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie skarżący zakwestionował czynność organu polegająca na zakwalifikowaniu jego pisma z 30 marca 2026 r. nie jako ponaglenia, lecz jako skargi w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a., a następnie na rozpatrzeniu tego pisma w tym trybie i udzieleniu skarżącemu odpowiedzi. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zakwalifikowanie pisma przez organ jako skargi w trybie działu VIII k.p.a., zamiast jako ponaglenia, stanowi czynność podejmowaną w toku rozpoznawania pisma strony i nie jest odrębnym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającą samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Również odpowiedź organu udzielona w trybie przepisów działu VIII k.p.a., w której organ uznał skargę na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. za bezzasadną, nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu lub czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie skargowe prowadzone na podstawie działu VIII k.p.a. ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego prowadzonego w indywidualnej sprawie administracyjnej i nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Rozpatrując niniejszą sprawę w kontekście powyższych przesłanek, Sąd stwierdza, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ww. ustawy. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.