I SA/Gl 693/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2014 r. do kwietnia 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2014 r. do kwietnia 2016 r. Powyższa decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach, za pośrednictwem organu odwoławczego w terminie 30 dni od daty jej otrzymania, została dwukrotnie awizowana w dniu 24 stycznia i 3 lutego 2020 r., a następnie zwrócona do organu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie" i uznana za skutecznie doręczoną z upływem dnia 7 lutego 2020 r., co wynika ze zwróconej przesyłki znajdującej się w aktach administracyjnych. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 9 marca 2020 r. Tymczasem dopiero w dniu 4 maja 2020 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca nadała, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę na wyżej wymienioną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę, stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jednocześnie art. 150 Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 900) stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Następnie w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Natomiast w razie niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do tut. Sądu za pośrednictwem organu odwoławczego, została dwukrotnie awizowana a następnie uznana za skutecznie doręczoną stronie skarżącej z upływem dnia 7 lutego 2020 r., a zatem termin do złożenia skargi upłynął w dniu 9 marca 2020 r. Skarga została natomiast nadana dopiero w dniu 4 maja 2020 r. Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarga została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.