I SA/Gl 677/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2017 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...] ustalającą dla skarżącego B. C.: – dochód z nieujawnionych źródeł przychodu za 2011 r. podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 25b-25d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. - Dz. U. z 2012 r. Nr 51, poz. 361 ze zm.; obecnie: t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.) w kwocie [...]zł oraz – zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 75% uzyskanego przychodu, to jest w kwocie [...]zł. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącego sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji organu odwoławczego. Z kolei postanowieniem z dnia [...]., nr [...] organ pierwszej instancji orzekł o wstrzymaniu wykonania swej decyzji z dnia [...]. Rozstrzygnięcie to podjął na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. 2017 r., poz. 201 ze zm.), następnie oznaczanej w skrócie: o.p. W jego motywach wskazał, że doszło do ustanowienia hipoteki przymusowej na nieruchomości skarżącego, której wartość ([...]zł) znacznie przewyższa wysokość wspomnianego zobowiązania podatkowego i zabezpiecza jego wykonanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3), a wstrzymanie to traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (§ 6 pkt 1) albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (§ 6 pkt 2). Zgodnie natomiast z art. 239f § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego; czyni to z urzędu – po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Stwierdzenie zatem, że wartość przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego przewyższa wysokość świadczenia wynikającego z decyzji, której wykonanie zostało wstrzymane na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 o.p. czyni bezprzedmiotowym wniosek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W takim przypadku żądanie to zmierza do weryfikacji stanu istniejącego, ponieważ jego celem jest wstrzymanie wykonania decyzji, której wykonanie zostało już wstrzymane. Uwzględnienie bowiem, iż wartość przedmiotu hipoteki przymusowej ustanowionej na nieruchomości skarżącego jest znacznie większa niż wysokość należności wynikającej z zaskarżonej decyzji pozwala wysnuć wniosek, że aktualnie decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości. W rezultacie domaganie się wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bezcelowe na tym etapie postępowania. Mając na względzie powyższe, rozpatrywany wniosek należało załatwić odmownie, a uczyniono to na podstawie ostatnio powołanego przepisu.