I SA/Gl 669/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją, oznaczoną w sentencji postanowienia, po ponownym rozpoznaniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r., nr [...] , mocą, której odmówił umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Na powyższą decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych T. G. wniósł skargę do tut. Sądu, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje decyzja, która nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217). Akt podlegający wykonaniu to taki, który dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188]. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że o niemożności wstrzymania decyzji w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej skarżący powinien wiedzieć wobec doręczenia mu postanowienia tut. Sądu z dnia 1 sierpnia 2016 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 978/16, którym odmówiono wstrzymania wykonania decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych w tym samym przedmiocie, a które to postępowanie poprzedzało niniejsze postępowanie. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.