I SA/Gl 662/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 lipca 2014 r. wezwano A.M. (pełnomocnik skarżącego R.M.) do usunięcia braku formalnego wniesionej przez niego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji R.M. przed sądami administracyjnymi. Wskazano przy tym, że umocowanie z dnia 5 maja 2014 r. (załącznik do skargi) nie upoważnia A.M. do występowania przed sądami administracyjnymi. Stosowane wezwanie Sądu, będące odwzorowaniem ww. zarządzenia, doręczono adresatowi w dniu 31 lipca 2014 r. W tym zakresie pouczono nadto pełnomocnika, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wobec uwzględnienia skargi przez stronę przeciwną, rezygnuje z kontynuowania wszczętego przez niego postępowania sądowego i w konsekwencji wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Powodem, dla którego Sąd odrzuca w tym przypadku skargę jest nieusunięcie jej braku formalnego. Za taki uznaje się między innymi brak pełnomocnictwa procesowego. W myśl bowiem art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszym przypadku, pełnomocnik przy pierwszej czynności dołączył pełnomocnictwo procesowe z dnia 5 maja 2014 r., nie mniej jednak z jego zakresu nie wynikało upoważnienie do występowania w imieniu R.M. przed sądami administracyjnymi. Z tych też powodów zobowiązano stronę do usunięcia braku skargi stosując art. 49 § 1 P.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja zaszła w tej sprawie wszak termin wyznaczony dla nadesłania pełnomocnictwa procesowego upłynął bezskutecznie w dniu 7 sierpnia 2014 r. Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku o cofnięcie skargi byłoby dopuszczalne tylko wówczas, gdyby skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. mogłoby mieć miejsce tylko wówczas, gdyby skarga została skutecznie wniesiona, tj. w sytuacji, w której skarga ta byłaby wolna od jakichkolwiek braków. W konsekwencji orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia w oparciu o powołane wyżej przepisy.