Sygnatura
I SA/Gl 618/26
Postanowienie WSA w Gliwicach z 26 października 2026 r., I SA/Gl 618/26 – podatek od towarów i usług
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
- Data orzeczenia
- 26 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Rotter (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 27 marca 2026 r. nr 2401-IOV4.4103.60.2023.ASz UNP: 2401-26-084292 w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2018 r. postanawia: odrzucić skargę.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji dotyczącą D. sp. z o.o. w W. (dalej "strona skarżąca" lub "Spółka") w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2018 r. W piśmie z 5 maja 2026 r., złożonym w imieniu Spółki, sformułowano skargę na powyższą decyzję. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 czerwca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie: numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz wartości przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie wezwano do jednoznacznego wskazania, kto w imieniu strony skarżącej złożył podpis pod skargą, akcentując, że uczyniony podpis posiada nieczytelny charakter, uniemożliwiający weryfikację tożsamości osoby go składającej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie D. K., żona prezesa zarządu strony skarżącej, w piśmie z 7 lipca 2026 r. podała numer strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz wartość przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie oświadczyła, że to ona, jako osoba upoważniona przez Spółkę do jej reprezentacji, podpisała skargę. Do ww. pisma dołączyła kserokopie: pełnomocnictwa z 18 grudnia 2020 r. oraz odpisu skróconego aktu małżeństwa. W dalszej kolejności, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej – D. K. do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazanie, że pełnomocnik należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", mogących występować w charakterze pełnomocnika strony przed sądami administracyjnymi. W terminowo udzielonej odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej D. K. ponownie wyraziła przekonanie, że jest umocowana do działania w imieniu strony skarżącej, bowiem należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Na poparcie powyższego przedłożyła kserokopie: pełnomocnictwa z 1 marca 2026 r., które zostało jej udzielone przez jej małżonka i obejmowało umocowanie do reprezentowania zarówno jego, jak i strony skarżącej oraz odpisu skróconego aktu małżeństwa. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 sierpnia 2026 r. wezwano ponownie pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz wykazanie, że pełnomocnik D. K. spełnia wymogi bycia pełnomocnikiem skarżącej Spółki, które zostały określone w art. 35 § 2 p.p.s.a. (tj. wykazanie, że jest pracownikiem Spółki). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej w piśmie z 1 października 2026 r. oświadczył, że przedkłada oryginał pełnomocnictwa z 1 marca 2026 r. informując, iż z uwagi na nieobecność prezesa zarządu Spółki przedłożenie innych dokumentów jest niemożliwe. Wobec powyższego D. K. wniosła o skierowanie wezwania na adres, pod którym obecnie przebywa jej mąż, tj. do aresztu w Wielkiej Brytanii, celem zatwierdzenia przez niego dotychczas dokonanych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jak wynika z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Według art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania (art. 29 p.p.s.a.). Art. 35 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Według art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak natomiast wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie w terminach zakreślonych do uzupełnienia braków formalnych skargi D. K. odpowiedziała na wezwania Sądu, jednak na podstawie złożonych dokumentów nie można przyjąć, że braki formalne skargi zostały uzupełnione. W judykaturze powszechnie przyjmuje się, iż wyliczenie osób, mogących pełnić funkcje pełnomocnika, zawarte w art. 35 p.p.s.a., ma charakter wyczerpujący i może być rozszerzone jedynie w drodze przepisów szczególnych. Zatem osoba niespełniająca oznaczonych w tym przepisie wymagań nie może działać jako pełnomocnik procesowy, nawet gdyby zostało jej udzielone pełnomocnictwo do działania za mocodawcę. Wskazane w art. 35 § 2 p.p.s.a. osoby dopuszczono do reprezentowania osoby prawnej lub przedsiębiorcy w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na ich związek ze sprawą - ze względu na ich zatrudnienie w danej osobie prawnej. Uprawnienie do reprezentowania takiej strony przez jej pracowników wynika ze szczególnej więzi pomiędzy pracownikiem i pracodawcą, tj. stosunku pracy i związanej z nim podległości lub zależności służbowej, niezbędnej do reprezentowania interesów pracodawcy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wykazano, że D. K. należy do katalogu podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwania Sądu przedstawiono bowiem jedynie pełnomocnictwo procesowe dla D. K. podpisane przez prezesa zarządu Spółki D1. K1.. Pomimo stosownego wezwania oraz pouczenia o treści art. 35 p.p.s.a. nie wykazano natomiast, że D. K. jest pracownikiem strony skarżącej w rozumieniu art. 35 § 2 p.p.s.a., a co za tym idzie może zostać skutecznie umocowana do działania w imieniu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nie należy ona również do żadnej z kategorii podmiotów, wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Do kręgu tego nie kwalifikuje się bowiem samo pozostawanie w związku małżeńskim z prezesem zarządu strony skarżącej, który jest uprawniony do samodzielnej jej reprezentacji. Ww. art. 35 § 1 p.p.s.a. dopuszcza wprawdzie zastępstwo strony postępowania przez jej małżonka, jednak mowa tu o "małżonku strony postępowania", a nie o "małżonku osoby uprawnionej do reprezentacji strony postępowania". Zaś w przedmiotowej sprawie przymiot strony postępowania przysługuje skarżącej Spółce, a nie D1. K1. (prezesowi jej zarządu). W konsekwencji nie sposób uznać, aby strona skarżąca uzupełniła brak formalny skargi. Dotychczas nie nadesłano bowiem skargi podpisanej przez osobę upoważnioną do reprezentacji strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co stanowi brak formalny skargi, o którym stanowi art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W okolicznościach analizowanego przypadku nie budzi wątpliwości, że skarga inicjująca przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne została wniesiona przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania do działania w imieniu strony skarżącej ani w momencie składania skargi, ani na późniejszym etapie postępowania, w szczególności nie uczyniła tego w odpowiedzi na wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Końcowo, odnosząc się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o skierowanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi na adres aresztu w Wielkiej Brytanii, w którym przebywa prezes zarządu Spółki, wskazać należy, że na podstawie danych zamieszczonych w Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego (pod adresem https://ekrs.ms.gov.pl/) ustalono, że osobą uprawnioną do reprezentacji D. sp. z o.o. w W. jest D1. K1. pełniący funkcję prezesa zarządu. Nie zachodzą zatem braki w składzie organu powołanego do reprezentacji Spółki. Nawet zatem osadzenie prezesa Spółki w areszcie nie powoduje, że zachodzą braki uniemożliwiające działanie strony. Wprawdzie aresztowanie ze swej istoty oznacza izolację, jednak pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał, że warunki aresztu prezesa skarżącej Spółki są zaostrzone i nie ma on możliwości żadnej formy kontaktu ze światem zewnętrznym, w tym chociażby z pracownikami zarządzanej Spółki lub zablokowano mu osobiste wykonywanie czynności procesowych na rzecz zarządzanej Spółki, w tym prowadzenia korespondencji. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należało, że D. K. nie wykazała, pomimo trzykrotnych wezwań, umocowania do reprezentowania strony skarżącej w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, w tym nie wykazała umocowania do wniesienia skargi w imieniu Spółki. W związku z tym skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 8 czerwca 2026
- Symbol z opisem
- 6110 Podatek od towarów i usług
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
- Sędziowie
- Anna Rotter /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 58 par. 1 pkt 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Gl 432/26 · 26 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 26 października 2026 r., I SA/Gl 432/26 – podatek od towarów i usług
Sygnatura: I SA/Gl 751/26 · 26 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 26 października 2026 r., I SA/Gl 751/26 – podatek od towarów i usług
Sygnatura: I SA/Gl 257/26 · 26 października 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 26 października 2026 r., I SA/Gl 257/26 – podatek od towarów i usług
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny