I SA/Gl 561/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2014 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia [...] r., nr [...], którą ustalono I. W. i S. S. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2014 r. w kwocie [...] zł. S. S. zaskarżył tę decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W związku z tym Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 4 czerwca 2014 r. wezwanie skarżącego: a) do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem dla doręczenia uczestnikowi postępowania; b) do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie tych wezwań miało następujący przebieg: w dniu 9 czerwca 2014 r. wobec niezastania skarżącego przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Równocześnie w drzwiach skarżącego umieszczono zawiadomienie o złożeniu i możliwości odbioru tej przesyłki w placówce pocztowej. Zawiadomienie powtórne pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego w dniu 20 czerwca 2014 r. Z kolei w dniu 24 czerwca 2014 r. przesyłkę tę wydano skarżącemu. Skarżący dotychczas nie ustosunkował się do tych wezwań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwań: do uzupełnienia jej braku formalnego oraz do uiszczenia wpisu od tego pisma. W pierwszej kolejności odnotowania wymaga, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, o czym stanowi art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a. Konsekwencją niespełnienia tego wymogu jest niemożność nadania skardze prawidłowego biegu [zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)]. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeśli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Ponadto należy mieć na względzie, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis (art. 230 p.p.s.a.). Niezbędne jest zarazem dodanie, że w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanych terminów siedmiodniowych jest więc doręczenie wezwań adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 23 czerwca 2014 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej do skarżącego, jak również wyjaśnienia przez tego operatora złożone w piśmie z dnia 26 sierpnia 2014 r. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, przesyłkę tę awizowano: po raz pierwszy – w dniu 9 czerwca 2014 r., powtórnie – w dniu 20 czerwca 2014 r. Natomiast w dniu 24 czerwca 2014 r. wydano ją skarżącemu. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 23 czerwca 2014 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że wezwania: do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi skarżący powinien wykonać najpóźniej w poniedziałek 30 czerwca 2014 r. Jako że tego nie uczynił, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.