I SA/Gl 549/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącej adwokata.

W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 lipca 2014 r. J. A. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W motywach wniosku odnotowała, że utrzymuje się wyłącznie ze świadczenia w kwocie 598,93 zł. Podniosła przy tym, iż jest poważnie chora od 2001 r. Była również leczona operacyjnie, a w najbliższej przyszłości czeka ją kolejny zabieg. Skarżąca odnotowała, że oprócz wydatków związanych z leczeniem, ponosi nadto stałe miesięczne opłaty z tytułu zużycia gazu, energii elektrycznej oraz wydatki z tytułu usług telekomunikacyjnych. Oświadczyła nadto, że musi kupić również od 2 do 3 ton węgla, na co zawsze brakuje środków. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jedynym źródłem jej dochodu pozostaje ww. świadczenie emerytalne. W oparciu o dokumenty źródłowe nadesłane przy druku PPF oraz w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 16 lipca 2014 r. ustalono nadto, że dom, w którym mieszka skarżąca należy do jej córki. W nieruchomości tej zameldowana jest wyłącznie skarżąca. J. A. nie posiada żadnych oszczędności, nie ma także żadnych rachunków bankowych; nie korzysta z opieki społecznej. Dochód skarżącej w lipcu br. wyniósł 607,38 zł netto. W piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2014 r. skarżąca poinformowała, że miesięczne wydatki z tytułu zakupu lekarstw stanowią kwotę 226 zł. Dodatkowo opłaca zużycie energii elektrycznej w kwocie 120 zł; ponosi wydatki z tytułu zużycia gazu (jednorazowy zakup butli to wydatek rzędu 52 zł). W obszernej dokumentacji medycznej, z której wynika między innymi, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną w lekkim stopniu, zamieszczono między innymi paragon fiskalny dokumentujący zakup lekarstw za kwotę 158,46 zł. Ustalono nadto, że należności z tytułu usług telekomunikacyjnych wynoszą 42,02 zł. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącej) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zdaniem rozpoznającego wniosek, w stosunku do skarżącej zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W toku rozpoznania wniosku stwierdzono wprawdzie jego mankamenty dowodowe, nie mniej jednak nadesłane przez skarżącą dokumenty źródłowe w wystarczający sposób wykazują, że nie będzie ona mogła ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokumenty, w tym odnoszące się do stanu zdrowia skarżącej, pozwoliły stwierdzić, że dochody uzyskiwane w jej gospodarstwie nie wystarczają na pokrycie bieżących wydatków. W tym stanie rzeczy nie można od niej wymagać aby partycypowała w kosztach sądowych w jakimkolwiek zakresie. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.