I SA/Gl 517/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja, Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Bożena Pindel (spr.), Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] uznające zarzuty A S.A. w K. (dalej: "spółka" albo "zobowiązana"), dotyczące prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] nr [...],[...] oraz [...] przez niewłaściwy organ egzekucyjny, za nieuzasadnione. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zasadniczym argumentem podnoszonym w złożonej skardze jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Spółka podniosła, że z dniem 1 stycznia 1997 r. – w istotnym dla rozstrzygnięcia zakresie - naczelnik urzędu skarbowego utracił na rzecz organu gminy kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, które zawarte były w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. - o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. z 1995 r., Nr 141, poz. 692 ze zm.), a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 ze zm.). Powyższe – zdaniem spółki – oznacza, że w przedmiotowej sprawie właściwym organem jest Prezydent Miasta R., natomiast Naczelnik [...][...] Urzędu Skarbowego w S. jest organem niewłaściwym. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie. Zaakcentować należy, że na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2014 r., nr [...] Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przedstawione zostało do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "1. Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego. 2. W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) do przeprowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem egzekucyjnym jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątku zobowiązanego". Ponieważ powyższe zagadnienie prawne dotyczy problemu, stanowiącego przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie, jego rozstrzygnięcie mieć będzie przesądzający wpływ na wynik niniejszego postępowania. Mając to na uwadze i uwzględniając nadto względy natury słusznościowej oraz ekonomii procesowej, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.